آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

سارینن که بیشتر برای طراحی بناهای تاریخی ملی مانند «طاق دروازه» نمادین سنت لوئیس و مرکز فنی جنرال موتورز شناخته می‌شود، همچنین مرکز پرواز TWA در فرودگاه بین‌المللی جان اف کندی نیویورک، پیست اینگالز دانشگاه ییل، کالج‌های مورس و ازرا استایلز، فرودگاه دالس ویرجینیا و مبلمان مدرنیستی مانند صندلی لاله را طراحی کرده است.

«عهدهای شکسته: داستان‌های جدایی» مستندی برنده جایزه است که در یک دوره چهار ساله تولید شده است. سانی مک‌فادن کرتیس که در ابتدا به تنهایی کار را شروع کرده بود، تیمی کوچک اما فداکار از هنرمندان را گرد هم آورد. این مستند شما را به زندگی چندین زن می‌برد تا از داستان‌های شخصی‌شان بیاموزید، روایت‌های کسانی را بشنوید که در آتش اختلافات زناشویی و جدایی گرفتار شده‌اند و با این ایده به آرامش برسید که آسیب‌دیدگان می‌توانند از تاریکی عبور کرده و به سوی نور گام بردارند.

دسترسی بی‌سابقه به آرشیو تئاتری ویلسون، مصاحبه‌های دیده‌نشده و خوانش‌های نمایشی جدید، به مجموعه ۱۰ نمایشنامه جریان‌ساز او که یک قرن از زندگی آفریقایی-آمریکایی‌ها را روایت می‌کند، جان می‌بخشد. ویلسون برنده دو جایزه پولیتزر در بخش درام شده بود.

این استندآپ کمدی که در تئاتر گرامرسی نیویورک فیلم‌برداری شده، اولین برنامه ویژه یک‌ساعته نیت بارگاتزی است. خوشبختانه او که در اوایل کار قصد داشت کمدی را رها کند، فقط به این دلیل ادامه داد که نمی‌دانست استعفایش را باید به چه کسی تحویل دهد.

کاوشی در جنبه‌های مختلف عشق: زوجی متاهل که مدام برای قرارهای عاشقانه با هم ملاقات می‌کنند؛ مردی میانسال که اصرار دارد پارتنرهایش لباسی از کمد همسر متوفی او بپوشند؛ و دختر خارجی فقیری که در رویای تشکیل زندگی با «مرد مناسب» است.

فیلیپ راث که شاید بتوان او را بزرگترین نویسنده زنده آمریکا دانست، در ۱۹ مارس ۸۰ ساله می‌شود. در سال ۱۹۵۹، مجموعه داستان کوتاه او با نام «خداحافظ کلمبوس» او را به شهرت رساند و ۱۰ سال بعد، رمان پرفروش و بی‌پرده «شکایت پورتنوی» اولین جنجال از بسیاری از جنجال‌های مرتبط با راث را برانگیخت که در آن‌ها یهودیت، مسائل جنسی، نقش زنان و رابطه والدین و فرزندان در مرکز توجه قرار داشت. در مصاحبه‌هایی صریح، این برنده جایزه پولیتزر درباره تربیت کاملاً غیرادبی خود در نیوآرک، تحسینش برای سال بلو و برنارد مالامود، و اینکه شخصیت زاکرمن چگونه ممکن است بدل او باشد یا نباشد، صحبت می‌کند. میا فارو و جاناتان فرانزن از جمله کسانی هستند که درباره این مرد و نوشته‌هایش سخن می‌گویند.

دختری خود را درون یک مجله مد می‌یابد؛ این اثر فارغ‌التحصیلی جوانا هاگ در مدرسه ملی فیلم و تلویزیون است که تیلدا سوئینتون، در زمانی که هنوز ناشناخته بود، در آن به ایفای نقش پرداخته است.

دقیقاً یک سال پس از انتشار نمایش تک‌نفره «بو برنهام: اینساید» (که در طول پاندمی توسط یک نفر در یک اتاق ساخته شد)، مجموعه‌ای از صحنه‌های دیده‌نشده، بخش‌های حذف شده، نسخه‌های جایگزین آهنگ‌ها و قطعات جدیدی که در برنامه اصلی استفاده نشده بودند، منتشر می‌شود.

این فیلم در یک دوره دو روزه قبل و بعد از بحران ادغام نژادی دانشگاه آلاباما، با استفاده از پنج گروه فیلم‌برداری، رئیس‌جمهور جان اف. کندی، دادستان کل رابرت اف. کندی، فرماندار آلاباما جورج والاس، معاون دادستان کل نیکلاس کاتزنباخ و دانشجویان ویویان مالون و جیمز هود را دنبال می‌کند. در حالی که والاس قول داده شخصاً مانع ثبت‌نام دو دانشجوی سیاه‌پوست در دانشگاه شود، دولت کندی درباره بهترین راه واکنش به این موضوع، بدون تحریک جمعیت یا تبدیل کردن والاس به یک قهرمان برای جدایی‌طلبان نژادی، بحث می‌کند.

در ۱۹ آوریل ۲۰۱۶، معاون کلانتر لئو کول ناپدید شد. صبح روز بعد، دوربین روی لباس او پیدا شد.