مارکینیوس در اوایل دهه بیست زندگی خود است و در کوپاکابانا با والدین خرده‌بورژوا و برادر بزرگترش زندگی می‌کند. او شغلی ندارد، به مدرسه نمی‌رود، فقط در لحظه زندگی می‌کند، تلویزیون تماشا می‌کند، روزها در ساحل فوتبال بازی می‌کند و شب‌ها با دوستانش بیرون می‌رود. او با ایرنه، زنی ۴۰ ساله آشنا می‌شود و آن‌ها رابطه عاشقانه‌ای را آغاز می‌کنند که برای مدتی زندگی او را تغییر می‌دهد.

درام آرنه سوکسدورف داستان چهار کودک بی‌خانمان به نام‌های جورجینیو، ریکو، لیسی و پائولینیو را دنبال می‌کند که برای بقا در زاغه‌های ریودوژانیرو تلاش می‌کنند. آن‌ها در حالی که رویای فرار از خیابان‌ها را در سر می‌پرورانند، به واکس زدن کفش، جمع‌آوری غذا و جیب‌بری مشغول هستند. وقتی ریکو، که پیش‌تر از یک موسسه بی‌رحم در کاشامبو فرار کرده بود، بیمار می‌شود، تصمیم می‌گیرد به جای مردن در خیابان، به آن‌جا بازگردد. این فیلم که تصویری غم‌انگیز از فقر و تاب‌آوری است، برای جشنواره فیلم کن ۱۹۶۵ انتخاب شد.