دکتر والوا روش «فلش‌اِیج» را اختراع کرده است؛ درمانی برای افراد مبتلا به افسردگی. او پس از آزمایش این روش روی میمون‌ها، آن را روی اولین بیمار انسانی خود، آلن دوریو، امتحان می‌کند. این آزمایش با موفقیت بزرگی همراه است و همه خوشحال هستند، به جز شاید همسر آلن، ژان، که نگران تغییرات شخصیتی آلن است. بیماران دیگر نیز با موفقیت‌های مشابهی از این درمان استفاده می‌کنند و والوا از این بابت خرسند است. اما میمون‌ها در حال تغییر هستند: میمون‌های درمان‌نشده به دلیل ثبات بیش از حد و رفتارهای کلیشه‌ای میمون‌های درمان‌شده، دچار جنون می‌شوند. همین اتفاق برای انسان‌ها نیز می‌افتد. وقتی والوا متوجه می‌شود که نمی‌تواند این فرآیند را متوقف کند، تصمیم می‌گیرد خودش را هم «فلش» کند.

در محله مون‌مارتر پاریس، دو دوست زندگی بی‌دغدغه و بوهمیایی شادی را سپری می‌کنند. ژان لوک کابینت‌ساز و متیو مجسمه‌ساز است. سپس هر دو با عشق زندگی‌شان ملاقات کرده و تصمیم به ازدواج می‌گیرند. متأسفانه، معشوقه‌های آن‌ها چندان مشتاق تن دادن به ازدواج نیستند.

فرانسوا، یک بازیکن فوتبال نگون‌بخت، پس از به ارمغان آوردن پیروزی در یک بازی بسیار مهم، به قهرمان شهر تبدیل می‌شود. او از شهرت خود برای انتقام گرفتن از ستاره تیم به خاطر مسخره کردن‌های گذشته‌اش استفاده می‌کند.

نگاهی به فرانسه قرن هجدهم، زمانی که فساد اخلاقی مقامات به ظلم و ستم اجتماعی دامن می‌زد و شورش‌ها یکی پس از دیگری شعله‌ور می‌شدند.

رالف میلان، یک آدم‌کش حرفه‌ای، برای کشتن یک شاهد مهم وارد مون‌پلیه می‌شود. او بدون اینکه بداند همسایه‌اش پس از ترک همسرش دچار روان‌پریشی شده، در یک هتل اتاق می‌گیرد.

پیچیدگی‌های زیادی در این فیلم فرانسوی وجود دارد که داستان فیلم‌سازی را روایت می‌کند که تلاش دارد زندگی واقعی خود را به یک فیلم تبدیل کند؛ تعاملات او با بازیگران فیلمی که می‌سازد، بازتاب‌هایی در زندگی «واقعی» او ایجاد می‌کند، هرچند گذشته بدون تغییر باقی می‌ماند. از جمله این پیچیدگی‌ها، علاقه فزاینده او به زنی است که نقش همسر سینمایی‌اش را بازی می‌کند؛ زنی که ممکن است در نهایت جایگزین همسر واقعی او در زندگی واقعی شود. یکی از نکات برجسته این فیلم، بینشی است که از سازوکار واقعی فیلم‌سازی ارائه می‌دهد.