آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

در حالی که ماریا کارولینا تلس، فیلم‌ساز، با مرگ پدرش کنار می‌آید (مردی که همیشه از اینکه هرگز به خط مقدم جنگ جهانی دوم نرسیده بود افسوس می‌خورد)، دوربین خود را روی زندگی مرد دیگری متمرکز می‌کند که تجربه منحصربه‌فرد خود را به عنوان یک غیرنظامی در بحبوحه نبرد داشته است: عکاس جنگی برنده جایزه، آندره لیونه.

کلاوس مایر، کارآفرین آشپزی دانمارکی و از بنیان‌گذاران رستوران نوما، با افتتاح گوستو، یک رستوران مجلل و مدرسه آشپزی برای جوانان فقیر بولیوی، انقلابی در آشپزی لاپاز، پایتخت این کشور، به پا کرده است. کنزو، شکارچی بزرگ‌شده در آمازون بولیوی، و ماریا کلودیا، بومی ارتفاعات آند، برای دنبال کردن حرفه‌ای در هنرهای آشپزی به لاپاز نقل مکان کرده‌اند. تحت آموزش مایر، این جوانان بولیویایی برای آینده‌ای بهتر تلاش می‌کنند و می‌کوشند کشورشان را به عنوان مقصد بزرگ بعدی آشپزی در جهان معرفی کنند.

آنیا یک نوجوان معمولی اهل مسکو بود که یک گروه چت آنلاین متناسب با علایقش پیدا کرد. آن‌ها درباره حیوانات، ستاره‌ها و مسائل اجتماعی گفتگو می‌کردند. مردی به نام روسلان دی به گروه پیوست و دفتری را برای ملاقات حضوری اعضای گروه آنلاین راه‌اندازی کرد. او قدم به قدم شروع به هدایت این جوانان منتقد رژیم پوتین به سمت فعالیت‌های سیاسی کرد. روسلان دی دوربینی را در اتاق جلسات قرار داد و وقتی فیلم کافی ضبط کرد، آن را به دادستان تحویل داد. پلیس به خانه‌های این نوجوانان یورش برد و آن‌ها به اتهام برنامه‌ریزی برای سرنگونی حکومت و تروریسم دستگیر شدند. سه سال دادرسی قانونی، مادر آنیا را از یک طرفدار وفادار پوتین به یک فعال دست به اعتصاب غذا زده تبدیل کرد. آنا شیشووا، کارگردان مقیم مسکو، زندگی آنیا و مادرش را در طول این رویداد دنبال کرد و در نهایت هویت واقعی روسلان دی را فاش ساخت.

هنگامی که دانشگاه هامبورگ در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد، به اینکه نخستین دانشگاه یک آلمان جدید و دموکراتیک است افتخار می‌کرد. اما این دانشگاه از هیچ و به یک‌باره به وجود نیامده بود.

گروهی از افراد غریبه دور هم جمع می‌شوند تا کاری غیرممکن را انجام دهند؛ ایجاد یک راهکار تجاری که تنها در ۴ روز به بیماری سرطان در سراسر جهان پایان دهد.

سال ۱۸۲۸. پس از تماشای سرکوب بی‌رحمانه انقلاب‌ها در جنوب سلطنت‌طلب، سه دوست جوان به جنبش میهن‌پرستانه جوزپه ماتزینی می‌پیوندند تا در نهایت ایتالیا را تحت یک حکومت جمهوری متحد کنند. با این حال، آرمان‌گرایی آن‌ها در دهه‌های بعدی و با دور شدنشان از یکدیگر، با ناامیدی اجتناب‌ناپذیری روبه‌رو می‌شود.

یک سادیست با پیرسینگ‌ها و خالکوبی‌های متعدد به نام کاپیتان هاودی، در اینترنت به دنبال نوجوانان ساده‌لوح می‌گردد و آن‌ها را به خانه خود می‌کشاند تا شکنجه و هتک حرمت کند. وقتی هاودی دختر کارآگاه پلیس، مایک گیج را می‌دزدد و شکنجه می‌کند، دستگیر می‌شود. او مجنون تشخیص داده شده و به تیمارستان فرستاده می‌شود، اما مدتی بعد و در حالی که به نظر می‌رسد بهبود یافته، آزاد می‌شود. با این حال، گیج می‌داند که ضربه بعدی هاودی فقط مسئله زمان است و آماده است تا در زمان مناسب، انتقام سخت خود را از او بگیرد.

لئو یک قاتل زنجیره‌ای است که در ماشینش زندگی می‌کند و در حین کار برای یک سرویس سفری، موسیقی‌هایی را که خودش می‌سازد از رادیوی ماشین پخش می‌کند. یک روز، لئو مسافری به نام آملی را سوار می‌کند که یک رقصنده ناشنوا است و از اینکه او به موسیقی‌اش واکنشی نشان نمی‌دهد، کلافه می‌شود. او در طول مسیر صدا را آن‌قدر بلند می‌کند تا اینکه آملی لرزش صدا را حس می‌کند و گوشش را روی لبه پنجره می‌گذارد و به نظر می‌رسد از آن لذت می‌برد. لئو که تا به حال به کسی علاقه‌مند نشده، تلاش می‌کند تا یاد بگیرد چگونه با یک زن رابطه عاطفی برقرار کند؛ تلاشی که با نتایج ضد و نقیضی همراه می‌شود.

وقتی همسر شیانگ مینگ به قتل می‌رسد، او به دنبال قاتلش می‌افتد. اما قاتل اصلاً شبیه آن چیزی نیست که او تصور می‌کرد و ناگهان او خود را با دشمنان غیرمنتظره‌ای روبه‌رو می‌بیند که به دنبالش هستند.

نسخه سینمایی موزیکالی به همین نام: سانی، دختری از شهرستان، به برلین می‌آید تا با ستاره راکی به نام جانی ملاقات کند که پس از یک کنسرت آدرسش را به او داده بود. سانی در مترو به سمت کرویتسبرگ با چند شخصیت عجیب و غریب آشنا می‌شود، از جمله یک «گاوچران آسفالت» به نام بامبی. بامبی به سانی می‌گوید که آدرس جانی در کرویتسبرگ وجود خارجی ندارد. سانی و بامبی با هم تلاش می‌کنند تا این ستاره راک را در کلان‌شهر شلوغ برلین پیدا کنند.