آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

مستند «رافائل: نابغه جوان» داستان این هنرمند اهل اوربینو را روایت می‌کند که با پرتره‌های اولیه و فوق‌العاده‌اش از زنان آغاز می‌شود؛ مادر، دوست، معشوقه پنهان و مشتری. در توانایی خارق‌العاده رافائل در ثبت زیبایی آسمانی و تمرکز نگاهش فراتر از فیزیک بدنی و به درون روان‌شناسی سوژه‌هایش (برخی واقعی و برخی خیالی) عمیق شوید، به طوری که شخصیت آن‌ها به شکلی انفجاری از بوم نقاشی‌اش نمایان می‌شود. این مستند با مشارکت‌های جذاب کارشناسان سرشناس بین‌المللی، مهم‌ترین افراد، مکان‌ها و الهام‌بخش‌های زندگی و دوران رافائل را آشکار می‌سازد؛ رهبر رنسانس و یکی از شگفت‌انگیزترین نقاشان تاریخ.

استیو شیپی و سیندی کازا حقیقت را درباره سقوط یک هواپیما در سال ۱۹۷۲ فاش می‌کنند.

چهل سال پیش، کمپین «مشاغل برای زنان» در ولونگونگ، با رهبری رابین مورفی کارگردان، در برابر قدرتمندترین شرکت استرالیا یعنی بی‌اچ‌پی ایستادگی کرد و پیروز شد. اما وقتی رکود صنعت فولاد در دهه ۱۹۸۰ اقتصاد شهر را ویران کرد، این زنان مجبور شدند کار را به دادگاه بکشانند. مبارزه آن‌ها در بستر تغییرات اجتماعی رخ می‌دهد: از قوانین ضد تبعیض گرفته تا تغییر نقش زنان در خانه و نیروی کار (که به ویژه در خانواده‌های مهاجر و غیرانگلیسی‌زبان ولونگونگ بسیار پیچیده بود). این روایت جذاب از تاریخ تا حد زیادی فراموش‌شده شهر فولاد استرالیا، طی چندین دهه با حمایت داوطلبان محلی و بیش از ۵۰۰ حامی مالی ساخته شده است.

امل ۱۴ ساله است که پس از مرگ دوست‌پسرش در جریان شورش ورزشگاه پورت سعید، سر از میدان تحریر در بحبوحه انقلاب مصر درمی‌آورد. در طول اعتراضات، او توسط پلیس مورد ضرب‌وشتم قرار می‌گیرد و از موهایش روی زمین کشیده می‌شود. این فیلم مستند بلوغ، زندگی او را در سال‌های پس از انقلاب دنبال می‌کند. در حالی که فیلم میان رویدادهای جاری و زندگی و ظاهر به سرعت در حال تغییر امل جابه‌جا می‌شود، ما تلاش او را برای یافتن هویت خود در کشوری در حال گذار می‌بینیم. امل پرشور و بی‌باک است، با تمام وجود در اعتراضات شرکت می‌کند و مدام برای مادرش که به عنوان قاضی فعالیت می‌کند، سخنرانی می‌کند. او به عنوان یک دختر در میان مردان، باید برای کسب احترام و حق مشارکت، هم در خیابان و هم در بقیه امور زندگی‌اش بجنگد. در مصر، حتی برای زن جوانی مانند امل که نامش به معنای «امید» است، گزینه‌های پیش رو برای آینده‌اش بسیار محدود است.

«پرسپکتیو اجباری» پرتره‌ای صمیمی از هنرمند نمادین کلیولند، درک هس، به کارگردانی نیک کاوالیر است. این فیلم سفری است در میان مبارزه درک با الکلیسم و اختلال دوقطبی و اینکه چگونه این شیاطین درونی بر آثار هنری او تأثیر می‌گذارند. فیلم با ورود به زندگی شخصی درک، فرآیند کاری و فلسفه او را آشکار می‌سازد. این مستند تکامل یک هنرمند مشهور و تأثیر او بر موسیقی و فرهنگ را به نمایش می‌گذارد و در عین حال پیوند میان خلاقیت و بیماری روانی را برجسته می‌کند.

«من وانیتا هستم» داستان یک خواننده یاغی موسیقی کانتری اهل تامورث استرالیا است که به هر قیمتی مصمم است به رویای دوران کودکی خود یعنی ستاره شدن جامه عمل بپوشاند.

سابقه کیم وببی در روزنامه‌نگاری تحقیقی به شکلی جذاب در این مستند درباره تامه ایتی و گروه چهار اورورا به کار گرفته شده است؛ مستندی که با بررسی یک پرونده جنایی با اهمیت ملی، به کاوش در یک مسئله اجتماعی بزرگ‌تر می‌پردازد.

قهرمانان، قهرمانان زن و شرورهای سینمای بالیوود نقش‌های خود را روی پوسترهای نقاشی‌شده با دست و منحصربه‌فردی ایفا می‌کنند که شیخ رحمان هنوز برای یک سینمای قدیمی فیلم‌های هندی در بمبئی خلق می‌کند. اما مدرنیته در حال چیره شدن است و تماشاچیانی که نسل‌ها برای پناه گرفتن و سرگرمی به این مکان می‌آمدند، رو به کاهش هستند. با مواجه شدن سینما با خطر تخریب، بازاریابی به سمت پوسترهای پلاستیکی فیلم‌ها رفته تا افراد بیشتری را جذب کند و این امر نیاز به آثار اصیل رحمان را از بین برده است. با این حال، رحمان همچنان ارباب و استاد کارگاه خود است، دستورات مدیران سینما را نادیده می‌گیرد و به دستیارانش دستور می‌دهد تا بتواند صحنه بی‌نقصی از یک فیلم را نقاشی کند.

مستند «سرچشمه‌ها» سفری است به ریشه‌های زیست‌شناختی اینکه از کجا آمده‌ایم و به کجا رفته‌ایم. این فیلم با استفاده از آتش به عنوان نمادی از فناوری، به پیشرفت‌های تمدن بشری نگاه می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه بی‌پروا بودن فناوری مهارنشده، امروزه در حال نابودی محیط‌زیست و مسموم کردن بدن ماست. مصاحبه با بزرگ‌ترین نام‌ها در حوزه سلامت و محیط‌زیست، بستر و استدلال‌های متقاعدکننده‌ای را درباره چگونگی همزیستی بهتر با طبیعت ارائه می‌دهد. این مستند نشان می‌دهد که چگونه انسان، فناوری و طبیعت می‌توانند در کنار هم و در تعادل گام بردارند.

آماندا ناکس به اتهام قتل هم‌اتاقی بریتانیایی خود، مریدیت کرچر، در سال ۲۰۰۷ در پروجا، چهار سال را در زندانی در ایتالیا سپری کرد و همواره بر بی‌گناهی خود پافشاری داشت. در سال ۲۰۱۱، او بر اساس شواهد دی‌ان‌ای تبرئه شد، اما دادستان‌ها با موفقیت درخواست تجدیدنظر دادند و تبرئه او لغو شد. در سال ۲۰۱۴، او دوباره در یک محاکمه غیابی مجرم شناخته شد و به ۲۸ سال و شش ماه زندان محکوم گردید. این ماجرا زمانی به پایان رسید که دیوان عالی ایتالیا در مارس ۲۰۱۵ محکومیت خانم ناکس و دوست‌پسر سابقش، دانشجوی ایتالیایی رافائل سولچیتو را لغو کرد. سارق معروف، رودی گوده، مدت کوتاهی بعد و پس از کشف اثر انگشتان خونینش روی وسایل کرچر دستگیر شد. او بعداً در یک دادگاه سریع به جرم قتل مجرم شناخته شد و در حال حاضر (تا سال ۲۰۱۹) در حال گذراندن حکم ۱۶ سال زندان خود است.