هنگامی که یک ویروس جدید در سال ۱۹۷۶ جهان را ویران می‌کند، دکتر ارنشو متوجه می‌شود که این ویروس شبیه به ویروسی است که دکتر هندرسون در سال ۱۸۷۱ در شیکاگو درمانی برای آن پیدا کرده بود. با این حال، آن پزشک جان باخت و یادداشت‌هایش در آتش‌سوزی بزرگ شیکاگو نابود شد. یک مامور دولتی به نام جفری آدامز به ارنشو نزدیک می‌شود و او را از یک فناوری فوق‌سری سفر در زمان مطلع می‌کند و برای یافتن دکتر هندرسون و درمان او درخواست کمک می‌کند. اما ماجراجویی آن‌ها زمانی به مسابقه‌ای با زمان تبدیل می‌شود که یک نقص فنی آن‌ها را به جای چهار روز برنامه‌ریزی‌شده، به یک روز قبل از آتش‌سوزی می‌فرستد.

یک زن میانسال که خود را صرفاً یک بیوه، یک مادربزرگ و فردی معمولی می‌بیند، توسط یکی از دوستانش به تالار رقص استارداست برده می‌شود؛ تالاری که موسیقی و فضای دهه ۱۹۴۰ را بازسازی می‌کند. او در آنجا با شاهزاده رؤیاهایی بسیار غیرمنتظره روبه‌رو می‌شود: یک پستچی میانسال. با این دیدار، زندگی برای قهرمان زن فیلم معنای جدیدی پیدا می‌کند.

سه دختر نمایشگر که در راه لاس‌وگاس هستند، پس از خراب شدن ماشینشان تمام شب را در جاده معطل می‌مانند. صبح روز بعد، مردی به آن‌ها پیشنهاد کمک می‌دهد، اما او در واقع یک بیمار روانی زنجیره‌ای است.

توماس گارلند، افسر جوان و دست‌وپاچلفتی گارد ساحلی، همواره با پدر مرحومش که یک قهرمان جنگی بوده مقایسه می‌شود و از این بابت رنج می‌برد. با این حال، این موضوع مانع از دل بستن او به کیت فیرچایلد زیبا، زنی که یک مدرسه قایق‌رانی را اداره می‌کند، نمی‌شود. البته نحوه ابراز علاقه او به این بانو چندان تعریفی ندارد و وقتی یک مثلث از سارقان جواهرات ناشی وارد ماجرا می‌شوند، اوضاع وخیم‌تر هم می‌شود.

خانواده گریسون «والدین مغرور» سه توله سگ داشهوند دوست‌داشتنی و یک سگ گریت دین غول‌پیکر به نام بروتوس هستند که با این حال فکر می‌کند خودش یک داشهوند ظریف است. بحران هویتی او منجر به مجموعه‌ای از بحران‌های خانگی خنده‌دار می‌شود که خانه گریسون‌ها را به ویرانه تبدیل کرده و بینندگان را از خنده روده بر می‌کند!