اپیزودی از برنامه تلویزیونی «فیلم‌سازان زمانه ما» که در آن این کارگردان بزرگ اولین مصاحبه تصویری خود را مقابل دوربین انجام می‌دهد.

در سال ۱۹۸۵، ریچارد لینکلیتر، کارگر سابق سکوی نفتی، یک انجمن نمایش فیلم را در آستین تگزاس راه‌اندازی کرد که هدف آن نمایش فیلم‌های هنری کلاسیک و تجربی به جامعه نوپای عشق سینما بود. در نهایت، این انجمن که به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی ثبت شد و انجمن فیلم آستین نام گرفت، بودجه کافی برای دعوت از اولین فیلم‌ساز خارج از شهر خود یعنی جیمز بنینگ را جمع‌آوری کرد. بنینگ با پذیرش این دعوت با لینکلیتر ملاقات کرد و این دو رابطه شخصی و فکری عمیقی را آغاز کردند که منجر به دیدارهای متعدد بعدی شد. بنینگ از دهه ۱۹۶۰ فیلم‌های کم‌هزینه را عمدتاً به تنهایی می‌ساخت، در حالی که لینکلیتر تازه ساخت اولین فیلم‌های کوتاه خود را آغاز کرده بود. این دو فیلم‌ساز حتی با وجود مسیرهای شغلی متفاوت، نزدیک به هم باقی مانده‌اند. لینکلیتر پس از موفقیت کالت فیلم اسلکر، با حمایت هالیوود به فیلم‌سازی ادامه داد. در همین حال، بنینگ به ریشه‌های خود وفادار ماند و عمدتاً شخصیتی ناشناخته در فرهنگ سینمای بدنه اصلی است.