آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

پرتره‌ای شاعرانه از آمستردام و تغییر چهره آن در طول بارش باران.

این فیلم مستند به دستاوردهای جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین به مناسبت یازدهمین سالگرد انقلاب اکتبر اختصاص دارد.

مستندی درباره بازی‌های المپیک سال ۱۹۲۸ در آمستردام.

مستندی درباره بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۲۸ در سنت موریتز سوئیس.

یک مستند شاعرانه در ستایش برج مشهور ایفل که برای نمایشگاه جهانی ۱۸۸۹ ساخته شد و قرار بود ۲۰ سال بعد تخریب شود. گروهی از پاریسی‌ها پافشاری کردند که برج بر فراز رودخانه سن باقی بماند تا نمایش مداومی از برتری مهندسی فرانسه باشد. کلر با استفاده استراتژیک از نوردهی دوگانه و دیزالو، شور و نشاط مکانیکی برج را به تصویر می‌کشد؛ این بنای عظیم با شبکه‌های فولادی، نمادی جهنده از عصر مدرن است.

کاپیتان ادوارد ای. سالزبری، کاوشگر و نویسنده میلیونر سرشناس که داستان‌های اکتشافی او از جزایر دریای جنوب اقیانوس آرام اغلب در اوایل قرن بیستم در مجله «نشنال جئوگرافیک» و سایر مجلات منتشر می‌شد، ۱۸ ماه را به کاوش در جزایر نیوهبرید گذراند؛ جایی که شکار سر و آدم‌خواری توسط برخی از بومیان آنجا تمرین می‌شد. تصاویر ضبط‌شده توسط کاپیتان ادوارد ای. سالزبری برای ساخت این فیلم در کنار هم قرار گرفتند. کاپیتان سالزبری توضیح داد که «گو» اصطلاح بومی برای عمل شکار سر بود و نام یکی از شکارچیان سر نبود.

یک روز در شهر برلین که در دهه ۱۹۲۰ رونق صنعتی را تجربه می‌کرد؛ فیلمی که هنوز هم بینشی از شرایط زندگی و کار در آن زمان ارائه می‌دهد. آلمان تازه از بدترین پیامدهای جنگ جهانی اول کمی بهبود یافته بود، بحران اقتصادی بزرگ هنوز چند سالی فاصله داشت و هیتلر هنوز به یک مسئله جدی تبدیل نشده بود.

اماک-باکیا (در زبان باسکی به معنای دست از سرم بردار) فیلمی محصول ۱۹۲۶ به کارگردانی من ری است. این اثر که با زیرعنوان «سینما-شعر» شناخته می‌شود، شامل تکنیک‌های بسیاری است که من ری در عکاسی ثابت خود (که بیشتر به خاطر آن شهرت دارد) استفاده می‌کرد، از جمله ری‌گراف، نوردهی دوگانه، فوکوس نرم و ویژگی‌های مبهم. این فیلم شامل مجسمه‌هایی از پابلو پیکاسو و برخی از اشیاء ریاضی من ری است که هم به صورت ثابت و هم متحرک با استفاده از تکنیک استاپ‌موشن به تصویر کشیده شده‌اند.

اثر بعدی رابرت جی. فلاهرتی پس از «نانوک شمالی»، از قطب شمال به دریاهای جنوب تغییر مکان می‌دهد و زندگی روستایی ساموآ را با نگاهی نقاشانه به تصویر می‌کشد. این فیلم با ترکیب جزئیات قوم‌نگاری و یک «ایده‌آل رمانتیک»، آیین‌های روزمره، سنت‌های جمعی و گذار به بزرگسالی را جشن می‌گیرد؛ فضایی که فلاهرتی آن را «غرور زیبایی و غرور قدرت» می‌نامید.

زندگی در یک کلان‌شهر بزرگ (پاریس) از سپیده‌دم تا غروب، شامل زیبایی‌ها و زشتی‌ها، و ثروتمندان و فقرا.