آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

در این فیلم درباره کارآموزان رخت‌شوی‌خانه رِواتکس، بوچر بار دیگر به دغدغه اصلی تقریباً تمام فیلم‌هایش بازمی‌گردد: تلاش برای گزارش هر چه صادقانه‌تر و تاثیرگذارتر از زندگی کارگران. بوچر مخاطب را به میان محیطی ظاهراً ناشناخته می‌برد تا نشان دهد این دنیا در واقع چقدر آشناست.

این فیلم زندگی خانواده‌ای از کارگران آجرپز در حومه بوگوتا را مستند می‌کند و با استفاده از تجربه شخصی خانواده کاستانیدا، استثمار کارگران دستی را به تصویر می‌کشد. مارتا رودریگز و خورخه سیلوا از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۲ روی این مستند کار کردند و رابطه‌ای صمیمانه با این خانواده برقرار کردند که به بیننده اجازه می‌دهد نگاهی نزدیک به سختی‌های زندگی آن‌ها داشته باشد.

در اوایل دهه ۷۰ میلادی، آلبرت فالزون، از بنیان‌گذاران مجله موج‌سواری استرالیایی «ترکس»، فیلم‌برداری در سواحل شمالی نیو ساوت ولز، هاوایی و اندونزی را آغاز کرد. او قصد داشت فیلمی بسازد که بازتابی از روح موج‌سواری در آن زمان باشد و نتیجه نهایی، «صبح زمین»، ارزش خود را به عنوان یک سند حیاتی از فرهنگ موج‌سواری و یک فیلم قدرتمند درباره طبیعت به اثبات رساند.

مستندی درباره رودولف نوریف، رقصنده مشهور.

جیمز ارل جونز روایت‌گر این مستند جذاب و تکان‌دهنده درباره زندگی رهبر ترور شده سیاه‌پوستان از طریق منابع مختلف است.

این فیلم که در شرایطی سخت فیلم‌برداری شده و از نظریه آفرینش مایاها الهام گرفته است، به توهم واقعیت و امکان ثبت چیزی در دوربین که وجود خارجی ندارد می‌پردازد. این اثر درباره سراب‌های طبیعت و ماهیت خود سراب است.

فرد همپتون رهبر شاخه ایلینوی حزب پلنگ سیاه بود. این فیلم قتل وحشیانه او توسط پلیس شیکاگو و تحقیقات بعدی درباره آن را به تصویر می‌کشد، اما همچنین فعالیت‌های او در سازماندهی این شاخه، سخنرانی‌های عمومی او و برنامه‌هایی را که برای کودکان در هجده ماه آخر زندگی‌اش پایه‌گذاری کرد، مستند می‌کند.

فیلم امیل د آنتونیو، ریچارد نیکسون را در هم می‌کوبد و او را به عنوان یک دیوانه پارانوئید و تشنه قدرت رسوا می‌کند. د آنتونیو از طریق ویدیو و فیلم، مجموعه‌ای از «بهترین‌های» یکی از بدترین چهره‌های سیاسی قرن بیستم را گردآوری می‌کند. نیکسون یک تبلیغ‌کننده بی‌شرم برای خودش بود و در عین حال به شدت تلاش می‌کرد تا همه را متقاعد کند که این‌طور نیست. از ماجرای آلجر هیس و سخنرانی «چکرز» گرفته تا ترور شخصیت هلن گاهاگان داگلاس و دیگران، این مستند تقریباً از هیچ چیز چشم‌پوشی نمی‌کند.

در یک سردخانه، پزشکان قانونی روی جسدهای ارجاع‌شده کالبدشکافی انجام می‌دهند. «استن برکج با دوربین خود وارد یکی از مکان‌های ممنوعه و هولناک فرهنگ ما یعنی اتاق کالبدشکافی می‌شود. جایی که در آن، به طور معکوس، به زندگی ارج ارجاع داده می‌شود؛ چرا که وجود دارد تا تایید کند هیچ‌یک از ما نباید بمیرد بدون اینکه دقیقا بدانیم چرا. همه ما، در قامت پزشک قانونی، باید این موضوع را برای خودمان و با چشمان خودمان ببینیم. این اتاقی مملو از صمیمیت‌های هولناک و خاص است، آخرین سنگر فردیت. در اینجا کابوس مبهم ما از مرگ، نام و چهره دیگران را به خود می‌گیرد. این فرآیند آخر نیازمند یک شاهد است؛ و اینکه چه ایده‌ای ممکن است در نهایت خود را وارد جهان محسوس کرده باشد را هنوز به سختی می‌توانیم حدس بزنیم، زیرا به نظر می‌رسد دوربین یک شاهد عینی بی‌نقص است که با شفقت کامل به جایی خیره می‌شود که ما به سختی تاب نگاه کردن به آن را داریم.» هولیس فرامپتون

این مستند ساخته تئو کامکی محصول ۱۹۷۰، نگاهی عمیق و ژرف به ماموریت آپولو ۱۱ به مقصد ماه می‌اندازد. تصاویر آرشیوی ناسا با واکنش‌های مردم سراسر جهان به این ماموریت ترکیب شده است و فیلم علاوه بر هیجان و حساسیت این رویداد، اهمیت فلسفی آن را نیز به تصویر می‌کشد. این اثر برنده جایزه ویژه‌ای در جشنواره کن شد.