آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

اسپالدینگ گری در طول کل فیلم پشت یک میز می‌نشیند و ماجراجویی‌ها و برخوردهای تصادفی خود را در زمان بازی در یک نقش فرعی در فیلم «میدان‌های کشتار» بازگو می‌کند. او هم‌زمان، پیش‌زمینه‌ای از رویدادهایی که در زمان ساخت فیلم در کامبوج در حال رخ دادن بود را ارائه می‌دهد.

مجموعه‌ای از داستان‌ها، پرتره‌ها و تصاویری درباره افرادی با سرنوشت‌های شگفت‌انگیز، از جمله پاراجانف و تارکوفسکی، که در تصویری غیرسنتی و چالش‌برانگیز از ارمنستان ادغام می‌شوند.

مستندساز مشهور، دی. ای. پنی‌بیکر، اوتیس ردینگ را در اوج شهرتش در حال آواز خواندن در جشنواره تاریخی پاپ بین‌المللی مونتری در ژوئن ۱۹۶۷ به تصویر می‌کشد. تام اسمادرز کمدین، ردینگ را به جمعیتی معرفی می‌کند که در حال ترک محل هستند، تا اینکه ردینگ با اجرای پرانرژی ترانه «تکان بده» آن‌ها را مجذوب خود می‌کند. اجرای ردینگ همچنین شامل ترانه‌های «احترام» (که خودش نوشته)، «خیلی وقت است که دوستت دارم»، «رضایت» و «کمی مهربانی امتحان کن» می‌شود. متاسفانه ردینگ شش ماه بعد در یک سانحه هوایی درگذشت. پنی‌بیکر، فیلم‌ساز نوآوری که کار خود را در دهه ۱۹۵۰ با ساخت فیلم‌های تجربی آغاز کرد، در سال ۱۹۹۳ برای فیلم «اتاق جنگ» که نگاهی به پشت صحنه مبارزات انتخاباتی بیل کلینتون در سال ۱۹۹۲ داشت، نامزد جایزه اسکار بهترین مستند بلند شد. از دیگر سوژه‌های او می‌توان به نورمن میلر، باب دیلن و دیوید بویی اشاره کرد.

کریستین بلک‌وود، مستندساز، پرتره‌ای از لینو بروکا، کارگردان جنجالی فیلیپینی ارائه می‌دهد و جزئیات به شهرت و ثروت رسیدن او را در صنعت سینمای بدنه فیلیپین به تصویر می‌کشد. بلک‌وود با استفاده از مصاحبه‌های متعدد با این کارگردان پرشور، به بروکا اجازه می‌دهد تا با زبان خودش، مضامین مشترکی را که آثارش را به هم پیوند می‌دهد توصیف کند؛ از همجنس‌گرایی خودش گرفته تا سرکوب سیاسی که مردم فیلیپین به دست حکومت دیکتاتوری فردیناند مارکوس متحمل شدند.

رابرت ونچوری و دنیس اسکات براون با الهام از تحسین متقابل خود نسبت به معماری کلاسیک، با همکاری یکدیگر فضایی با ساختار پست‌مدرن منحصربه‌فرد خلق کرده‌اند. این مستند که در طول طراحی و ساخت بخش الحاقی سینزبری در نگارخانه ملی لندن فیلم‌برداری شده است، به گفتگوی این زوج معمار درباره آثار گذشته‌شان و اصول مشترکی می‌پردازد که منجر به رویکرد دقیق و الهام‌گرفته از تاریخ آن‌ها در معماری مدرن شده است.

کنزو اوکوزاکی، کهنه‌سرباز ۶۲ ساله نبرد گینه نو در جنگ جهانی دوم، تصمیم می‌گیرد با بازماندگان و خانواده‌های قربانیان مصاحبه کند تا حقیقت پشت جنایات ارتش ژاپن، به ویژه قتل مرموز دو سرباز وظیفه ژاپنی در واحد خود را کشف کند.

سالی که در آن الویس پرسلی از یک ستاره نوظهور به یک پدیده فرهنگی پاپ تبدیل شد، از طریق تصاویر کمیاب، مصاحبه‌ها و آن موسیقی‌های پرشور و حرکات معروفش به تصویر کشیده می‌شود.

در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، فرهنگ اسکیت‌بورد و هیپ‌هاپ در مرکز شهر منهتن با یکدیگر تلاقی می‌کنند. تصاویر آرشیوی از آن دوران، ادغام این دو شکل از ابراز وجود را به تصویر می‌کشد.

پارکس خودش را سوژه اثر قرار می‌دهد و مسیر رشد خود را به عنوان یک انسان و یک هنرمند از طریق یک خودنگاره انتزاعی و غیرداستانی ترسیم می‌کند که عکس‌هایش را با شعرها، قطعات موسیقی و صحنه‌هایی از فیلم‌هایش ترکیب می‌کند. این اثر همچنین شامل تصاویری از خود پارکس و بازخوانی خاطرات شخصی او توسط بازیگرانی چون ایوری بروکس، راسکو لی براون و جو سنکا است.

مراسم خاکسپاری مجدد فئودور شالیاپین، خواننده بزرگ اپرای روسیه، از قبرستان باتینیول در پاریس به قبرستان نووودویچی در مسکو. دختران حاصل از ازدواج دوم شالیاپین برای این مراسم به اتحاد جماهیر شوروی سفر می‌کنند.