آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

رقص ووگینگ از کجا آمده است و اصطلاح سایه انداختن دقیقاً به چه معناست؟ این مستند برجسته، تصویری پرجنب‌وجوش از دهه ۱۹۸۰ را از دریچه نگاه جامعه درگ‌کوئین‌های آفریقایی‌تبار و لاتین‌تبار محله هارلم نیویورک به تصویر می‌کشد. مستند «پاریس در آتش است» که ساخت آن هفت سال به طول انجامید، پرتره‌ای صمیمانه از «خانواده‌های» مد رقیب ارائه می‌دهد؛ از رقابت‌های شدید برای کسب جام‌ها گرفته تا مادران خانه‌ای که در دنیایی پر از همجنس‌گرا هراسی، ترنس‌هراسی، نژادپرستی، ایدز و فقر، پناه و حمایت فراهم می‌کنند. با حضور رقصندگان افسانه‌ای ووگ، درگ‌کوئین‌ها و زنان ترنس از جمله ویلی نینجا، پپر لابیجا، دوریان کوری و ونوس اکستراواگانزا.

یک فیلم مستند آوانگارد درباره فرد فریت، گیتاریست، آهنگساز و بداهه‎‌نواز انگلیسی.

مستندی درباره فعالیت‌های سیاسی و مبارزه‌جویانه دانشجویان در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در دهه ۱۹۶۰ میلادی.

شامل بیش از ۵۰ صحنه مجزا از وحشت تکان‌دهنده و خونین که هیچ‌کدام تا به حال توسط عموم دیده نشده‌اند؛ از جمله به تصویر کشیدن یک مراسم سوزاندن جسد، اعدام با صندلی الکتریکی، نابود شدن یک تروریست با بمب خودش، قتل‌عام مهمانان یک عروسی در کلمبیا، چهارمیخ کردن و تکه‌تکه کردن یک دهقان روسی و حمله یک ببر آدم‌خوار به مربی‌اش.

«ترانه‌هایی برای درلا» یک آلبوم مفهومی اثر لو رید و جان کیل، هر دو از اعضای سابق گروه «ولوت آندرگراوند» است که به یاد مرشدشان، اندی وارهول، که به طور غیرمنتظره‌ای در سال ۱۹۸۷ درگذشت، تقدیم شده است. «درلا» لقبی برای وارهول بود که توسط اوندین، ستاره آثار وارهول، ابداع شد؛ ترکیبی از دراکولا و سیندرلا که در میان اطرافیان وارهول استفاده می‌شد. این مجموعه ترانه بر روابط بین‌فردی و تجربیات وارهول تمرکز دارد و آهنگ‌ها تقریباً به سه دسته تقسیم می‌شوند: دیدگاه اول‌شخص وارهول (که بخش عمده آلبوم را تشکیل می‌دهد)، روایت‌های سوم‌شخص که وقایع و ماجراها را شرح می‌دهند، و تفسیرهای اول‌شخص رید و کیل درباره خود وارهول. ترانه‌های آلبوم تا حدودی دارای ترتیب زمانی هستند.

مستندی درباره زندگی و آثار پرستون استرجس، کارگردان سینما.

انفجاری‌ترین سکانس‌های مبارزه با دست خالی که تا به حال فیلم‌برداری شده است. ویدئویی هیجان‌انگیز از مهارت‌های رزمی و آشوب. این برنامه نگاهی به پشت صحنه سلاح‌ها، فلسفه عرفانی شرق و مهارت‌های باورنکردنی‌ای دارد که فیلم‌های رزمی را به یکی از محبوب‌ترین ژانرهای جهان امروز تبدیل کرده است.

در «مرثیه شوروی»، قطار طولانی عکس‌های رهبران شوروی، چه مرده و چه زنده، در مقابل پرتره یلتسین متوقف می‌شود. در زمان فیلم‌برداری، یلتسین از جمع خدایگان حزب کمونیست سقوط کرده بود و از طریق پیوندهایی از انواع مختلف، در زندگی زمینی مشارکت داشت.

داستانی درباره زندگی خانواده شالیاپین و تعمیمی احساسی از زندگی مردم در لنینگراد مدرن.

مانند بسیاری از فیلم‌های اولیه سوکوروف، این فیلم دو تاریخ دارد: اولی تاریخ ساخت آن است (که فیلم در آن زمان توقیف شد) و دومی تاریخ تدوین نهایی و اکران عمومی قانونی. فیلم شامل تصاویر آرشیوی آلمانی و شوروی از جنگ جهانی دوم، به طور دقیق‌تر از پایان جنگ است. تلاشی برای ساخت یک مستند در مقیاس بزرگ با این موضوع در سینمای شوروی دهه ۱۹۶۰ صورت گرفته بود: فیلم «فاشیسم معمولی» ساخته فیلم‌ساز برجسته شوروی، میخائیل رم، به یک بررسی کلاسیک و گذشته‌نگر درباره فاشیسم تبدیل شده بود. اما سوکوروف از قدرت بیانگر تصاویر مستند به شیوه‌ای کاملاً متفاوت استفاده می‌کند. او به دنبال جمع‌آوری مطالب برای ترسیم تصویری گسترده از جنایات نازی‌ها نیست.