ما در سال ۱۸۷۱ هستیم. یک خبرنگار تلویزیون ورسای، دیدگاهی آرامش‌بخش و رسمی از رویدادها را پخش می‌کند، در حالی که یک تلویزیون متعلق به کمون راه‌اندازی می‌شود تا دیدگاه‌های شورشیان پاریس را منعکس کند. در یک دکور تئاترگونه، بیش از ۲۰۰ بازیگر نقش شخصیت‌های کمون، به ویژه محله پاپینکورت در منطقه ۱۱ پاریس را ایفا می‌کنند. آن‌ها افکار و احساسات خود را درباره اصلاحات اجتماعی و سیاسی بیان می‌کنند.

دانمارک در بحران عمیقی فرو رفته است: هم‌زمان با برگزاری اجلاس سران ناتو در کپنهاگ، کشور با اعتصاب سراسری مواجه می‌شود. در همین حال، یک وزیر توسط افراط‌گرایان ربوده می‌شود و قدرت دولتی به شدت سرکوب چپ‌گرایان فعال سیاسی را آغاز می‌کند.

دوران کودکی ادوارد مونک زیر سایه مرگ قرار دارد: او خواهر و مادرش را از دست می‌دهد و خودش نیز به بیماری سختی مبتلا می‌شود که تا پای مرگ می‌رود. مونک در دانشگاه استعداد نقاشی خود را کشف می‌کند. او با غوطه‌ور شدن در دنیای هنر، بخشی از یک انقلاب فرهنگی به رهبری افرادی چون هانس یگر پوچ‌گرا می‌شود.

در زمانی در آینده، شرق و غرب نگهداری ارتش‌های دائمی و سلاح‌های هسته‌ای را متوقف کرده‌اند. در عوض، برای حل اختلافات خود، تیم‌های مختلفی از متخصصان زبده جنگی را در مقابل یکدیگر قرار می‌دهند.

بزرگ‌ترین خواننده پاپ بریتانیا، استیون شورتر، از ستایش بی‌وقفه طرفدارانش برخوردار است و کنترل کاملی بر هواداران پرشور خود دارد که تقریباً شامل کل جمعیت کشور می‌شود. با این حال، شورتر یک هنرمند مستقل نیست؛ او چیزی بیش از یک عروسک خیمه‌شب‌بازی در دست دولت نیست که هر برنامه‌ای را که آن‌ها صلاح بدانند تبلیغ می‌کند. وقتی به یک هنرمند زیبا به نام ونسا ریچی مأموریت داده می‌شود تا پرتره او را نقاشی کند، او شورتر را تحت فشار می‌گذارد تا فرمانبرداری خود از گردانندگان حیله‌گرش را زیر سوال ببرد.

کالودن، ارتفاعات اسکاتلند، ۱۶ آوریل ۱۷۴۶. این نبرد یکی از بدترین و بی‌رحمانه‌ترین جنگ‌هایی بود که تا به حال در بریتانیای کبیر رخ داده است. پیامدهای آن فاجعه‌بار بود. مردانی که مسئول چنین فاجعه‌ای بودند باید رسوا شوند و مردان، زنان و کودکانی که به خاطر آن رنج کشیدند باید در یادها بمانند.