واردا نگاه خود را روی خوشه‌چینان متمرکز می‌کند؛ کسانی که زمین‌های درو شده را برای یافتن سیب‌زمینی یا شلغم‌های باقی‌مانده جستجو می‌کنند. جستجوی او از گوشه‌های فراموش‌شده حومه فرانسه تا ساعات تعطیلی بازارهای تره‌بار پاریس ادامه می‌یابد و افرادی را دنبال می‌کند که اصرار دارند برای آنچه جامعه دور انداخته است، چه از روی ناچاری و چه به عنوان یک فعالیت مدنی، کاربردی پیدا کنند.

در هفت بخش مختلف، گدار، ایونس، کلاین، لولوش، مارکر، رنه و واردا همدردی و حمایت خود را از ارتش ویتنام شمالی در طول جنگ ویتنام به تصویر می‌کشند.

کارگردان فرانسوی «اگنس واردا» همراه با دوست خود «جی آر» که در زمینه عکاسی و نقاشی دیواری فعالیت می‌کند، راهی نواحی روستایی فرانسه شده و تصاویری از ساکنین این مناطق تهیه می‌کنند و...

آنیس واردا، نماد فیلم‌سازی و کارگردان برنده جایزه‌ای که بسیاری او را مادربزرگ موج نوی فرانسه می‌دانند، در این مستند خودزندگینامه‌ای منحصربه‌فرد، دوربین را به سمت خود می‌چرخاند. این پرتره شخصی که از بخش‌هایی از فیلم‌ها و بازسازی‌های دراماتیک پیچیده تشکیل شده است، فراز و نشیب‌های حرفه‌ای واردا، دوستی‌های متعددی که بر زندگی او تأثیر گذاشتند و ازدواج طولانی‌مدت او با ژاک دمی، غول سینما را روایت می‌کند.

دنباله مستند تحسین‌شده آنیس واردا به نام «خوشه‌چین‌ها و من»، ما را به اعماق دنیای کسانی می‌برد که هدف و زیبایی را در زباله‌های جامعه پیدا می‌کنند و بار دیگر به سراغ بسیاری از سوژه‌های فیلم اول می‌رود.

پرتره مستند آنیس واردا از همسر مرحومش، ژاک دمی. اثری مکمل برای فیلم دیگر او «ژاکو اهل نانت».

مستند آنیس واردا از جشن‌هایی که به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد ساخت فیلم «دختران جوان روشفور» به کارگردانی همسرش ژاک دمی برگزار شد.

ژاکو دمی، فرزند یک صاحب تعمیرگاه و یک آرایشگر، شیفته سینماست و تصمیم می‌گیرد به هر قیمتی که شده، رویای خود برای فیلم‌ساز شدن را دنبال کند.

علاقه‌مندی‌ها، دغدغه‌ها و فانتزی‌های دو هنرمند منحصربه‌فرد در این همکاری الهام‌بخش میان آنیس واردا و دوست دیرینه‌اش، جین برکین بازیگر، به هم پیوند می‌خورند. فیلم «ژان ب. به روایت آنیس و.» که در طول یک سال و به مناسبت چهلمین سالگرد تولد برکین ساخته شده (رویدادی که خود او اعتراف می‌کند کمی بابتش اضطراب دارد)، تصویر خصوصی و متفکرانه برکین را در تقابل با برکین به عنوان یک نماد و ستاره قرار می‌دهد.

واردا با سفر از ونیس بیچ به واتس، به نقاشی‌های دیواری لس‌آنجلس به عنوان پس‌زمینه و آینه‌ای از فرهنگ‌های متعدد این شهر نگاه می‌کند. او با نگاهی کنجکاو به گرافیتی و واقع‌گرایی عکس‌گونه، دیسکوی اسکیت‌سواری و خشونت باندهای خیابانی، مسیحیان تبشیری، پیروان هاره کریشنا، هنرمندان، فرشتگان و شهروندان عادی لس‌آنجلس می‌نگرد.

یک زن جوان فرانسوی پس از جدایی از پدر فرزندش، سعی می‌کند در لس‌آنجلس برای خود و پسرش سرپناهی پیدا کرده و شروعی تازه داشته باشد.

در اکتبر ۱۹۶۷، زمانی که آنیس واردا برای تبلیغ آخرین فیلمش در سان‌فرانسیسکو به سر می‌برد، به پیشنهاد دوستش تام لودی، با یکی از خویشاوندانش که تا به حال چیزی درباره‌اش نشنیده بود آشنا می‌شود؛ ژان واردا ملقب به «یانکو». این عموی تا پیش از این ناشناخته، روی قایقی در سوسالیتو زندگی می‌کند، نقاش است، سبک زندگی هیپی‌ها را برگزیده و عاشق زندگی است. این ملاقات بسیار شاد و لذت‌بخش رقم می‌خورد.

مستندی درباره کتابخانه ملی در پاریس که این ساختمان را با فرآیندهای فهرست‌نویسی و نگهداری انواع مطالب چاپی، هم به عنوان بنای یادبود حافظه فرهنگی و هم به عنوان موجودی هیولاگونه و بیگانه به تصویر می‌کشد.