یک افسر اطلاعاتی بریتانیا در ناپل در پایان جنگ جهانی دوم: شاهکار شناخته‌شده نورمن لوئیس درباره شهری جنگ‌زده و انسانیت فراموش‌نشدنی آن.

«دوست‌دختر در کما» مستندی است که وضعیت وخیم سیاست ایتالیا و روند زوال اقتصادی و اجتماعی این کشور در دو دهه اخیر را افشا می‌کند و این انحطاط را هشداری برای سایر نقاط غرب می‌داند. این سقوط در میان فروپاشی ارزش‌های اخلاقی و پیروزی «ایتالیای بد» بر «ایتالیای خوب» رخ داده است. این اثر به دلیل ترکیب خلاقانه انیمیشن، مصاحبه و حقایق سخت، به عنوان اثری پیشگامانه ستایش شده و جنجال‌های شدیدی را در ایتالیا برانگیخته است.

فدریکو فلینی یکی از منحصربه‌فردترین و تامل‌برانگیزترین کارگردانانی بود که بیشتر فیلم‌هایش را بر اساس تاملات، رویاها، وقایع زندگی و فانتزی‌های خود بنا می‌کرد؛ کسی که پیام خاصی برای بشریت منتقل نمی‌کرد بلکه سینما را صرفاً به عنوان سرگرمی می‌نگریست. آیا برای هر چیزی پاسخی وجود دارد؟ آیا اصلاً ممکن است؟ اگر بله، پس زندگی دیگر نمی‌تواند چنین کنجکاوانه، پویا و خلاقانه باشد...

مانوئل یک کارگردان سالخورده سینما است که همراه با گروه فیلم‌برداری در جستجوی ریشه‌های آفونسو، بازیگر مشهور فرانسوی که پدرش از پرتغال به فرانسه مهاجرت کرده بود، در پرتغال سفر می‌کند و در این مسیر دوران جوانی خود را به یاد می‌آورد.

در سال ۱۹۹۶، مارچلو ماسترویانی درباره زندگی خود به عنوان یک بازیگر صحبت می‌کند. این یک خاطره‌نگاری حکایت‌گونه و فلسفی است که از موضوعی به موضوع دیگر می‌رود و کاملا نشان‌دهنده مردی در سنین پیری است که به گذشته نگاه می‌کند. او داستان‌هایی از کارگردانی فلینی و د سیکا، استفاده از کنایه در بازی‌ها و کار مداوم می‌گوید (اینکه یک بازیگر تلاش می‌کند خود را در نقش‌ها پیدا کند). او نسبت به جوایز بی‌اعتناست، رم و پاریس را ستایش می‌کند و به ناپل و مردمش درود می‌فرستد. او به این سوال پاسخ می‌دهد که چرا فیلم‌های بد ساخته است؛ از پدر و پدربزرگش که نجار بودند، مادرش که در پیری ناشنوا بود و برادرش که تدوین‌گر فیلم بود یاد می‌کند و درباره ظاهر خود متواضع است. در لحظات سکوت، گذر سریع زمان نگاه درونی ماسترویانی را به خود مشغول می‌کند.

مسیو سینما که صد سال دارد، به تنهایی در یک ویلای بزرگ زندگی می‌کند. خاطرات او در حال محو شدن است، بنابراین زن جوانی را استخدام می‌کند تا برایش داستان‌هایی درباره تمام فیلم‌هایی که تا به حال ساخته شده تعریف کند.

فیلمی چالش‌برانگیز و به ظاهر پوچ‌گرایانه که پیامی ارزشمند درباره امید در اوج ناامیدی، عشق، کودکان و درک متقابل انسانی ارائه می‌دهد. ویکتورین، دختر مدرسه‌ای، مادری مجنون و پدری الکلی دارد که هرگز نمی‌تواند راه خانه خود را در میان هزارتوی آپارتمان‌های مخروبه پیدا کند. پسران متجاوز و خشن در هر سنی همه جا حضور دارند؛ در حالی که معلم سرانجام در برابر گروهی از متجاوزان نوجوان تسلیم می‌شود، ویکتورین خود را به گروهی از اوباش بزرگ‌تر می‌سپارد و در نهایت قلب پل سارق را به دست می‌آورد.

شخصیت اصلی این فیلم با اینکه زمانی در آرژانتین سرهنگ بوده، اکنون تبعیدی ثروتمندی است که با همسر محبوبش در پاریس زندگی می‌کند؛ همسری که قادر به بچه‌دار شدن نبوده است. او برای پر کردن این خلاء، به کودکان رها شده غذا و لباس می‌دهد و آن‌ها را در عمارت خود طوری بزرگ می‌کند که گویی فرزندان خودش هستند. در این داستان فانتزی که در سال ۱۹۲۵ می‌گذرد، هیچ‌کس به این رفتار اعتراض نمی‌کند و آن‌ها با هم به خوشی زندگی می‌کنند. اوضاع زمانی پرجنب‌وجوش‌تر می‌شود که یک شعبده‌باز دختر بسیار جذابش را به خانه سرهنگ می‌سپارد و این موضوع باعث ایجاد علاقه رمانتیک در پسران و خودِ آن مرد بزرگ می‌شود.

ماتئو اسکورو یک کارمند بازنشسته سیسیلی و مردی بیوه با پنج فرزند است که همگی در سرزمین اصلی ایتالیا زندگی می‌کنند و مشاغل مهمی دارند. او تصمیم می‌گیرد با یک سفر غیرمنتظره آن‌ها را غافلگیر کند، اما هیچ‌کدام را آن‌طور که تصور می‌کرد نمی‌یابد.

«سالواتوره/توتو» کودکی عاشق فیلم و سینماست. تنها تفریح او رفتن به سینما و بازی با نگاتیوهاست. این موضوع باعث شکل گیری رابطه‌ای عمیق بین او و آپاراتچی تنهای سینما پارادیزو، «آلفردو» می‌شود. توتو در یک شرط بندی بر سر آموختن فنون پخش فیلم و کار با دستگاه آپارات برنده می‌شود. بعدها او به خاطر حادثه ای که برای آلفردو رخ می‌دهد آپاراتچی سینما می‌شود، تا این‌که دختر زیبایی را می‌بیند و سخت به او دل می‌بندد اما ...

در سیسیل پیش از جنگ جهانی دوم، درست زمانی که فاشیست‌ها به قدرت می‌رسند، دو مرد عاشق یک زن می‌شوند. تغییرات در سیاست کشورشان در نهایت هر سه آن‌ها را به سفری در آن سوی اقیانوس به شهر نیویورک می‌کشاند.

هجویه‌ای اپیزودیک از وضعیت سیاسی و اجتماعی ایتالیا در دهه هفتاد میلادی، که در قالب برنامه‌های یک روز از یک شبکه تلویزیونی به تصویر کشیده می‌شود.

کمیسر پلیس، سانتاماریا، در حال تحقیق درباره قتل یک معمار مرموز به نام آقای گارونه است. تحقیقات به زودی او را به طبقه مرفه جامعه تورین می‌کشاند. سانتاماریا به آنا کارلا مشکوک می‌شود و در عین حال عاشق او می‌گردد. للو، شریک عاطفی ماسیمو (دوست همجنس‌گرای آنا کارلا) است. او مسیر دیگری را برای کشف حقیقت دنبال می‌کند و نتایج کارش پلیس را سردرگم می‌سازد. اما قتل دیگری رخ می‌دهد...

در دوران پرزرق‌وبرق دهه بیست میلادی، زنی زیبا وارد روابطی با دو مرد می‌شود و آن‌ها را علیه یکدیگر به بازی می‌گیرد.

مارچلو ماسترویانی در نقش نیکولا، بازیگر سالخورده‌ای بازی می‌کند که فعالیت حرفه‌ای‌اش به تبلیغات تلویزیونی تنزل یافته است. نیکولا که به دنبال تکیه‌گاهی در زندگی خود است، تلاش می‌کند تا با همسر سابقش آشتی کند. اما در این راه نیز، درست مانند زندگی حرفه‌ای‌اش، محکوم به ناامیدی و شکست است.

  استان در سه قسمت مختلف دنبال میشه، داستان اول : زنی که به جرم فروش غیرقانونی سیگار جریمه شده و چون پولش رو نداره باید بره زندان ولی…. داستان دوم : زن ثروتمندی که با وجود داشتن شوهر با مرد دیگری قرار میذاره و…. داستان سوم : رابطه شِبه عاشقانه یک مرد با …

نه اپیزود درباره زندگی در ایتالیا در دوران درست پیش از شکوفایی اقتصادی این کشور.

این فیلم به بررسی صد سال از زندگی خانواده ریکوردی، انتشارات موسیقی معروف میلان، و آهنگسازان مختلف و دیگر شخصیت‌های تاریخی می‌پردازد که مسیر حرفه‌ای آن‌ها با رشد این انتشارات تلاقی داشته است. فیلم به زیبایی پیوندی میان موسیقی بزرگ این آهنگسازان، تحولات تاریخی و اجتماعی دوران آن‌ها و همچنین «داستان‌های کوچک‌تر» نسل‌های پیاپی خاندان ریکوردی برقرار می‌کند.

گروهی از هواداران فوتبال ایتالیایی برای تماشای یک مسابقه وارد پاریس می‌شوند، اما بیشتر آن‌ها راه خود را جدا می‌کنند تا به گشت‌وگذار در شهر بپردازند، کمی ماجراجویی کنند و شاید حتی عشقی پیدا کنند.

داستان ژان والژان که همچنان تحت تعقیب ژاور است ادامه می‌یابد؛ در حالی که عشقی میان کوزت و ماریوس، دانشجوی رادیکال، شکل می‌گیرد، تناردیه مهمانخانه‌دار مشکوک قصد باج‌گیری دارد و داستان در سنگرهای پاریس به اوج خود می‌رسد.