فیلم «اینجا و جایی دیگر» نام خود را از تصاویر متضادی گرفته است که از فداییان فلسطینی و یک خانواده فرانسوی در حال تماشای تلویزیون در خانه نشان می‌دهد. این اثر که در ابتدا توسط گروه ژیگا ورتوف به عنوان فیلمی درباره مبارزان آزادی‌خواه فلسطینی فیلمبرداری شده بود، بعدها توسط گدار به همراه آن ماری میویل بازسازی و تدوین شد.

اعتصاب در یک کارخانه سوسیس‌سازی فرانسوی به تیره شدن روابط یک فیلم‌ساز و همسر خبرنگارش دامن می‌زند.

موضوع فیلم، عکسی از جین فوندا در حال بازدید از هانوی در طول جنگ ویتنام است. این فیلم می‌پرسد که جایگاه روشنفکر در مبارزه طبقاتی چیست و به طنزآمیز بودن حضور جین فوندا در این عکاسی صحنه‌سازی‌شده اشاره می‌کند.

این فیلم نشان می‌دهد که چگونه و چرا یک دختر ایتالیایی که ظاهراً انقلابی است، در واقع طعمه ایدئولوژی بورژوایی شده است.

تفسیر ژان لوک گدار و ژان پیر گورین از دادگاه «شیکاگو هشت» یا همان «شیکاگو هفت» که پس از فعالیت‌های اعتراضی کنوانسیون ملی دموکراتیک در سال ۱۹۶۸ برگزار شد. قاضی هافمن به شخصیت قاضی هیملر (با بازی ارنست منزر) تبدیل می‌شود و متهمان به نمادی کوچک از انقلاب فرانسه بدل می‌گردند.

فیلمی با رویکرد سیاسی که در آن تصاویری الهام‌گرفته از یک فیلم وسترن هجوآمیز، با حمله به تمامی کلیشه‌های سینمایی تا آن زمان و بحث درباره ماهیت و امکان شکل‌گیری سینمای انقلابی همراه می‌شود.