اورشلیم. پروفسور الایزر و پروفسور اوریل شکولنیک، پدر و پسر، زندگی خود را وقف مطالعه متون مقدس یهودی کرده‌اند. الایزر پژوهشگری لجباز و روش‌مند است که هرگز کارش مورد تقدیر قرار نگرفته؛ در حالی که اوریل ستاره‌ای نوظهور است که همکارانش او را تحسین و تمجید می‌کنند. تعادل شکننده‌ای که رابطه شخصی آن‌ها را تا حدودی حفظ کرده بود، با یک تماس تلفنی ساده به شکلی غیرمنتظره از هم می‌پاشد.

فیلم «آنا عربیا» که در یک پلان‌سکانس ۱ ساعت و ۲۵ دقیقه‌ای فیلم‌برداری شده، لحظه‌ای از زندگی یک جامعه کوچک از طردشدگان، یهودیان و اعراب است که در یک منطقه فراموش‌شده در مرز بین یافا و بات یام در اسرائیل در کنار هم زندگی می‌کنند. یک روز، یائل، روزنامه‌نگار جوان، به ملاقات آن‌ها می‌رود. او در این آلونک‌های مخروبه، در باغی پر از درختان لیمو که با خانه‌های سازمانی بزرگ احاطه شده است، با شخصیت‌هایی روبه‌رو می‌شود که فرسنگ‌ها با کلیشه‌های رایج این منطقه فاصله دارند. یائل احساس می‌کند یک معدن طلای انسانی کشف کرده است و دیگر به کارش فکر نمی‌کند. چهره‌ها و حرف‌های یوسف و مریم، سارا و ولید، همسایگان و دوستانشان از زندگی، رویاها، امیدها، عشق‌ها، خواسته‌ها و ناامیدی‌هایشان با او می‌گویند. رابطه آن‌ها با زمان با شهر اطرافشان متفاوت است. در این مکان دست‌ساز و شکننده، امکان همزیستی وجود دارد؛ یک استعاره جهانی.