تفسیر ژان لوک گدار و ژان پیر گورین از دادگاه «شیکاگو هشت» یا همان «شیکاگو هفت» که پس از فعالیت‌های اعتراضی کنوانسیون ملی دموکراتیک در سال ۱۹۶۸ برگزار شد. قاضی هافمن به شخصیت قاضی هیملر (با بازی ارنست منزر) تبدیل می‌شود و متهمان به نمادی کوچک از انقلاب فرانسه بدل می‌گردند.

در حالی که گروه رولینگ استونز در حال تمرین ترانه «همدردی با شیطان» در استودیو هستند، یک روایت متناوب از طریق پنج بخش مختلف، به بررسی جامعه، سیاست و فرهنگ سال ۱۹۶۸ می‌پردازد.