آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

«ویلای آبی» یک روسپی‌خانه مخروبه در جزیره‌ای در دریای مدیترانه است؛ جایی که اهالی روستا از بازگشت شبح‌وار مرد جوانی که پس از قتل یک زن جوان اوراسیایی به طرز مرموزی ناپدید شده بود، وحشت‌زده شده‌اند.

در این گزارش تند و تیز از امپراتوری تازه فروپاشیده شوروی، سوراخ‌های گلوله به‌جامانده از جنگ جهانی دوم هنوز بر دیوارهای ساختمان‌های سنگی قدیمی خودنمایی می‌کنند. آکرمن در فاصله اواخر تابستان تا زمستان ۱۹۹۳ («تا زمانی که هنوز وقت هست») از آلمان شرقی به مسکو سفر می‌کند و در نماهای تراکینگ دقیق، پن‌های دایره‌ای و تابلوهای خانگی، لحظه دیگری از تحولات رادیکال قرن بیستم را ثبت می‌کند؛ جایی که چهره‌ها و بدن‌های لهستانی‌ها، اوکراینی‌ها، آلمانی‌ها و روس‌ها زیر بار تسلیم مطیعانه و بلاتکلیفی خم شده است.

برادران نوجوان، مارتین و سایمون، خرابکارانی اصلاح‌ناپذیرند؛ مارتین از کانون اصلاح و تربیت فرار می‌کند و سایمون از پرورشگاه، و آن‌ها همیشه در شهر ساحلی لیگنان، جایی که رفتارهای مخربشان در آن زبانزد است، یکدیگر را پیدا می‌کنند. (این رفتارها شاید به زمان ترک خانواده توسط مادرشان برگردد.) مارتین شخصیتی فلسفی، رمانتیک و شاعرانه دارد؛ او در رویای این است که پسر یک کوسه باشد و کتابی درباره ماهی‌های قرمز را که مادرش به او داده، محکم نزد خود نگه می‌دارد. او با رفتارهایی گاه لرزان و گاه وحشیانه، تلاش می‌کند تا از ماری، دختر همسایه، خواستگاری کند. سایمون با یک چاقوی جیبی و اراده‌ای سرکش، برای دیگران خطرناک‌تر به نظر می‌رسد. به راستی چه آینده‌ای در انتظار این کودکان در آستانه مرد شدن است؟

پاتریک پرو، فتوژورنالیستی که در اواخر دهه ۱۹۸۰ جنگ بیروت را پوشش می‌دهد، خود درگیر خصومت‌ها می‌شود؛ زمانی که یک روز او را با تهدید اسلحه سوار ماشین می‌کنند. او با چشم‌بند به مکانی نامعلوم منتقل می‌شود و در آنجا می‌فهمد که توسط چریک‌های لبنانی به گروگان گرفته شده است.

فیلم «قایق طلایی» که در فرم از سریال‌های پلیسی و اپراهای صابونی آمریکایی الهام گرفته شده، روایتی سورئال و دیوانه‌وار در خیابان‌های نیویورک است. این فیلم داستان مرموز و اغلب خنده‌دار پیرمرد بی‌خانمانی به نام آستین را روایت می‌کند که یک آدم‌کش وسواسی و کمدی است. او با یک منتقد جوان راک و دانشجوی فلسفه به نام اسرائیل ویلیامز همراه می‌شود. در طول ماجراجویی‌هایشان، آستین به دنبال معشوقه خود که ستاره یک سریال مکزیکی است می‌رود و در این مسیر با شخصیت‌های تلویزیونی مختلفی روبرو می‌شود که گفتگوهایشان از توهین‌های گانگستری تا بحث درباره وجود خدا را در بر می‌گیرد.

کاوشی در هویت یهودی-آمریکایی در پرتره‌ای چندلایه از تجربه مهاجرت. مجموعه‌ای از خطابه‌های اول‌شخص توسط طیف‌های مختلفی از یهودیان نیویورکی که داستان‌های تلخ و شیرینشان از تاریخ جمعی تروما، آوارگی و تاب‌آوری سخن می‌گوید.

راکلین کلرادو، ۱۹۲۵. زمستانی سخت و سرد. آرتور باندینی جوان عاشق پدرش سوِوو، مادرش ماریا و برادرانش است. حتی با وجود اینکه پدر بنایش اندک پول خود را در سالن بیلیارد امپریال هدر می‌دهد و وقتش را با بیوه ثروتمند آمریکایی، هیلدگارد، می‌گذراند. حتی با وجود اینکه مادر زیبا و پرهیزکارش به پدرش اجازه می‌دهد از زیر کار در برود، و حتی اگر برادر کوچکش جایش را خیس کند. آرتور همه آن‌ها را دوست دارد. او همچنین عاشق بازی بیسبال است، هرچند باید تا بهار صبر کند. او همچنین عاشق سینما و رزا است. اما رزا او را دوست ندارد...

یک مرد فلسطینی از مقامات اسرائیلی درخواست می‌کند تا مقررات منع آمدوشد را لغو کنند تا بتواند مراسم عروسی باشکوهی برای پسرش برگزار کند. شرط فرماندار نظامی این است که او و افسرانش در مراسم حضور داشته باشند. داماد پدرش را به خاطر پذیرفتن این شرط سرزنش می‌کند. زنان طبق آیین‌ها عروس را آماده می‌کنند و مردان داماد را. مهمانان گرد هم می‌آیند. جوانان عرب نقشه خشونت می‌کشند. یکی از افسران زن اسرائیلی از شدت گرما از حال می‌رود و زنان عرب او را به داخل خانه خنک می‌برند. یک اسب اصیل فرار می‌کند و به سمت یک میدان مین می‌دود؛ سربازان و اعراب باید برای نجات آن با یکدیگر همکاری کنند. با تاریک شدن هوا، تنش‌ها میان ارتش و اهالی روستا بالا می‌گیرد و خشم و ناتوانی داماد در شب زفاف، عزت و شرف خانواده را تهدید می‌کند. آیا عقل و درایت پیروز خواهد شد؟

یک فضانورد توسط گروهی از تروریست‌های محیط‌زیستی ربوده شده است. سازمان جدید ملل تصمیم می‌گیرد یک گروه کماندوی مرگبار به نام «جوخه پلنگ» متشکل از زنان مزدور را بفرستد تا از شر تروریست‌ها به رهبری باربارا ویمز خلاص شوند و گروگان را آزاد کنند.

پنج نوجوان مضطرب که میان شور و هیجان جوانی و مسئولیت‌های بزرگسالی گیر افتاده‌اند، با آینده‌ای نامعلوم روبرو می‌شوند.