آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

این دنباله مستند «یک سال در زندگی جنایی» محصول ۱۹۸۹، دوباره به سراغ سه سوژه اصلی در نیوجرسی طی یک دوره پنج ساله در دهه ۱۹۹۰ می‌رود. ما در پیروزی‌ها و شکست‌های آن‌ها شریک می‌شویم، در حالی که آن‌ها در زندگی‌های پر از فقر، سوءمصرف مواد مخدر، ایدز و جرایم خرد دست و پا می‌زنند.

اجرای زنده رابین هیچکاک در... خب، در یک ویترین مغازه.

بتی پیج ملکه برتر پین‌آپ دهه ۵۰ بود و در دهه ۸۰ طرفداران پرشور و خاص خود را پیدا کرد. او به خاطر مدل موی متمایزش شناخته می‌شود و به عنوان پرعکس‌ترین مدل پین‌آپ تمام دوران‌ها شهرت دارد. این مجموعه جنبه بازیگوش بتی را نشان می‌دهد و شامل صحنه‌هایی از فیلم‌های بلند بورلسک او مانند استریپوراما (۱۹۵۳)، واریتیز (۱۹۵۴) و تیزراما (۱۹۵۵) و ده‌ها فیلم کوتاه کامل از دهه ۵۰ است.

داستانی واقعی از چهار روشنفکر یهودی متولد نیویورک و تحصیل‌کرده در سیتی کالج در طول دهه ۱۹۳۰، و مسیرهای متفاوتی که در طول شش دهه بعدی زندگی خود طی کردند.

مستندی درباره مراحل ساخت فیلم کمدی ترسناک «ترس‌آفرینان» محصول سال ۱۹۹۶.

فیلم کمد زنانه با استفاده از عکس‌های آرشیوی، فیلم‌های خانگی، مصاحبه‌ها و دیگر مواد بصری به بررسی داستان‌های پنهان لزبین سه هنرمند به نام‌های آلیس آستن، هانا هوش و نیکول آیزنمن می‌پردازد. این فیلم با بهره‌گیری از تحقیقات پیشگامانه، فیلم‌های خانگی تازه کشف‌شده و عکس‌های آرشیوی، یک بازجویی فرهنگی از زندگی پنهان و آشکار این سه زن هنرمند است.

سه دهه پس از سرنگونی هواپیمای دیتر دنگلر، خلبان آلمانی آمریکایی بر فراز لائوس، او به مکان‌هایی بازمی‌گردد که در سال‌های اولیه جنگ ویتنام در آنجا زندانی بود. دنگلر با همراهی ورنر هرتسوک کارگردان، با جزئیاتی بی‌پرده و صادقانه دوران اسارت، دوستی‌هایی که برقرار کرد و فرار جسورانه‌اش را توصیف می‌کند. هرتسوک که به این هم راضی نیست، حتی سوژه خود را متقاعد می‌کند تا با کمک برخی از روستاییان محلی مشتاق، برخی از شکنجه‌ها را بازسازی کند.

فیلم «یک زندگی متواضعانه» کاملاً به عنوان خود وفادار است؛ مطالعه‌ای مستند از دنیای روزمره اومنو ماتویوشی، پیرزنی که در خانه‌ای کوهستانی و دورافتاده در استان نارای ژاپن زندگی می‌کند.

الکساندر سوکوروف با ساختن فیلم‌هایی درباره هنرمندان و نقاشی‌هایشان، گنجینه‌های موزه ارمیتاژ را دوباره به زیر نور می‌آورد. او اوبر روبر، نقاش فرانسوی را انتخاب کرده است که مدت زیادی را در ایتالیا گذراند و علاقه‌اش خلق مناظر ویرانه‌های باستانی و تصویرگری ناتورالیستی از دوران گذشته بود. او نزد ثروتمندانی که آثارش را می‌خریدند موفق بود. دوربین روی نقاشی‌ها حرکت می‌کند در حالی که سوکوروف از دورانی شاد سخن می‌گوید؛ زمانی که هنرمند با روح زمانه یکی بود و با سلیقه مشتریانش موافقت داشت. تصاویر بریده‌بریده‌ای از یک اجرای تئاتر «نو» ژاپنی بر روی پرده نشان می‌دهد که آن دوران چقدر از ما دور شده است. برای توصیف آنچه امروز همه می‌دانند، نیازی به کلمات نیست.

دفتر خاطرات سن پترزبورگ؛ مراسم افتتاحیه بنای یادبود داستایوفسکی.