آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

این فیلم بخشی از هولوکاست را آشکار می‌کند که زمانی تصور می‌شد هیچ مدرکی از آن ثبت نشده است، اما به لطف تلاش‌های موزه هولوکاست واشنگتن، اکنون اسناد و شواهد تصویری از زندگی در پشت حصارهای اردوگاه مرگ آشویتس در دست است. این فیلم مجموعه‌ای از عکس‌های متضاد را به تصویر می‌کشد؛ یک بخش ابتذال شر را نشان می‌دهد و بخش دیگر وحشت زندگی در پشت سیم‌های خاردار را به تصویر می‌کشد.

کشف انعطاف‌پذیری عصبی، یعنی این واقعیت که افکار می‌توانند ساختار و کارکرد مغز ما را حتی در سنین پیری تغییر دهند، یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌های اخیر در درک ما از مغز است. در مستند «مغزی که خود را تغییر می‌دهد»، دکتر نورمن دویج پیامدهای عمیق تغییرات مغز را به گونه‌ای بررسی می‌کند که نگاه ما را به توانایی‌های بشر و ماهیت انسان برای همیشه تغییر می‌دهد. این مستند مرد نابینایی را نشان می‌دهد که توپ بسکتبال را به سبد می‌اندازد؛ زنی با نیمی از مغز که زندگی طبیعی دارد؛ اختلالات یادگیری، سکته‌ها و آسیب‌های مغزی که بهبود یافته و درمان می‌شوند؛ و دردهای مزمنی که تسکین می‌یابند. گستره وسیع توانایی‌های مغز هنوز به طور کامل شناخته نشده است.

سال ۱۹۴۱ بود و جهان در آستانه جنگ قرار داشت. دولت روزولت در تلاش برای بهبود روابط میان کشورهای قاره آمریکا، از یکی از تاثیرگذارترین فیلم‌سازان هالیوود خواست تا راهی یک سفر حسن نیت ویژه شود. مستند «والت و ال گروپو» به نویسندگی و کارگردانی تئودور توماس و تهیه‌کنندگی کونیکو اوکوبو، داستان سفر شگفت‌انگیز ده هفته‌ای والت دیزنی و گروه منتخب هنرمندان و فیلم‌سازانش (که بعدها به نام «ال گروپو» شناخته شدند) به آمریکای جنوبی را به درخواست دولت ایالات متحده و به عنوان بخشی از سیاست همسایگی خوب به تصویر می‌کشد.

به ندرت پیش آمده که یک معمار به اندازه رم کولهاس در خارج از جامعه معماری جنجال به پا کند. آثار برجسته او مانند سفارت هلند در برلین، کتابخانه سیاتل، تالار کنسرت کاسا دا موزیکا در پورتو و موزه میراث گوگنهایم در لاس وگاس، نمونه‌های عملی از نظریه‌های رویاپردازانه این معمار هلندی درباره معماری و جامعه شهری هستند. «رم کولهاس: نوعی معمار» پرتره‌ای جذاب از مردی آینده‌نگر است که ما را به قلب ایده‌هایش می‌برد. فیلم‌سازان تصویری خلاقانه و تفکربرانگیز از این معمار ارائه داده‌اند که باعث شد رم کولهاس بگوید: «این تنها فیلمی درباره من است که از آن خوشم آمده است.»

نگاهی به شکل‌گیری جدیدترین کسب‌وکار هایدی فلیس، رئیس سابق یک شبکه اسکورت در هالیوود؛ یک روسپی‌خانه مردانه در نوادا به نام «مزرعه اسب‌های نر هایدی» که به مشتریان زن خدمات ارائه می‌دهد.

اینجا را «غم‌انگیزترین یک هکتار در آمریکا» نامیده‌اند؛ مکانی که در عین حال یکی از مقدس‌ترین‌هاست. قطعه ۶۰ در گورستان ملی آرلینگتون، آرامگاه ابدی زنان و مردان جوانی است که در جنگ‌های عراق و افغانستان جان باختند. این مستند احساسی که تماماً در قطعه ۶۰ فیلم‌برداری شده است، گوشه‌هایی صمیمانه از حضور خانواده‌ها و دوستانی را به تصویر می‌کشد که برای ادای احترام به عزیزانشان به این مکان می‌آیند.

داستان گروهی از برادران که برای یافتن پاسخ پرسش‌های سوزان خود به سراسر جهان سفر می‌کنند: من کیستم؟ انسان چیست؟ چرا ما به دنبال معنا هستیم؟ سفر آن‌ها، این جوانان را به میان زندگی کارتن‌خواب‌های خیابان‌های نیویورک، کودکان یتیم و معلول پرو و جذامیان رهاشده در جنگل‌های غنا در آفریقا می‌برد. آنچه این مردان جوان کشف می‌کنند، آن‌ها را برای همیشه تغییر می‌دهد. از طریق مصاحبه‌های دونفره و مواجهه‌های واقعی، این برادران نسبت به زیبایی وجود انسان و تاب‌آوری روح بشری بیدار می‌شوند.

مسابقات اتومبیل‌رانی یک وسواس فکری در اندرسون، ایندیانا است. حتی با وجود تعطیلی کارخانه‌های خودروسازی محلی و از دست رفتن شغل‌ها، ساکنان شهر همچنان هر جمعه شب به پیست سرعت محلی هجوم می‌آورند و رانندگان آن به تزریق منابع رو به کاهش خود به خودروهای تاندرکار ادامه می‌دهند. جان آلپرت، فیلم‌ساز برنده جایزه امی، نگاهی به این اشتیاق به مسابقه در آمریکای صنعتی رو به زوال دارد. از زمان تعطیلی کارخانه جنرال موتورز و از دست رفتن ۳۳ هزار شغل، شهر زمانی پر رونق اندرسون اکنون شاهد کارخانه‌های خالی، فروشگاه‌های تعطیل‌شده و خانه‌های رها شده است؛ اما در عین حال شاهد سکوهای پر از تماشاگر در پیست اندرسون است، جایی که مردم مشکلات خود را فراموش می‌کنند تا هیاهوی جیغ لاستیک‌ها و برخورد فلزات را تماشا کنند، در حالی که رانندگان برای برتری در مسابقات تاندرکار با هم رقابت می‌کنند.

افسانه‌های مربوط به وجود شیرهای سفید در طول چهار قرن در فرهنگ عامه آفریقا سینه به سینه نقل شده است. اما امروزه هیچ شیر سفیدی در منطقه‌ی تیمباواتی، یعنی زیستگاه اصلی‌شان، وجود ندارد؛ تا اینکه تیمی از حامیان محیط زیست، یک ماده‌شیر خاص و سه توله‌اش را از اسارت خارج کرده و به زیستگاه طبیعی و اصلی‌شان بازمی‌گردانند. با گذشت دو سال از این پروژه، لیندا به بخش زیادی از اهداف خود رسیده است، اما قوانین شکار تغییری نکرده و نشانگر ژنتیکی آن‌ها هنوز شناسایی نشده است؛ این یعنی شیرهای سفید هنوز به عنوان یک زیرگونه‌ی تحت حفاظت شناخته نمی‌شوند. با وجود این چالش‌ها، میراث ماراه همچنان زنده است، چرا که دخترش توله‌های سفیدی به دنیا می‌آورد و برادران آماده‌ی جفت‌گیری با ماده‌شیرهای زرد هستند. لیندا به مبارزه برای حفاظت از این شیرهای جادویی ادامه می‌دهد و چشم‌انتظار روزی است که شیرهای او و تمام شیرهای سفید بتوانند با امنیت کامل در اکوسیستم بزرگ تیمباواتی آزادانه پرسه بزنند.

«ترکیب وحشی» پرتره‌ای از نظر بصری جذاب از آرتور راسل، آهنگساز پیشرو، خواننده و ترانه‌سرا، نوازنده ویولنسل و تهیه‌کننده موسیقی دیسکو است. آرتور پیش از مرگش در سال ۱۹۹۲، آثار موسیقی پرشماری خلق کرد که هم موسیقی پاپ و هم پتانسیل‌های متعالی هنر انتزاعی را در بر می‌گرفت. اکنون، با گذشت بیش از پانزده سال از درگذشت او، آثار آرتور سرانجام مخاطبان خود را پیدا می‌کنند. ولف در این مستند از تصاویر آرشیوی کمیاب و نظرات خانواده، دوستان و نزدیک‌ترین همکاران آرتور استفاده می‌کند تا این داستان تاثیرگذار و مهم را روایت کند.