آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

این مستند پشت‌صحنه، مسیر صعود بتو اورورک را از یک چهره تقریباً ناشناخته به یک شخصیت سیاسی ملی، از طریق تلاش جسورانه او برای برکناری تد کروز در مجلس سنای ایالات متحده دنبال می‌کند.

در دنیای ورزش حرفه‌ای، هیچ ورزشکار آمریکایی هرگز نتوانسته بود از یک اختلال سلامت روان بهبود یابد و بازگردد؛ تا اینکه ران آرتست، که اکنون در جهان با نام متا ورلد پیس شناخته می‌شود، این کار را کرد.

در خنده‌ها، اشک‌ها، شگفتی‌ها و زبان تند و تیزی که از او می‌شناسید و دوست دارید شریک شوید. یک بار دیگر تا فرصت بعدی به اعماق تاریکی خیره شوید و ببینید چه چیزی دیوید کراس را به یکی از ۴۰۰ کمدین برتر امروز آمریکا تبدیل کرده است.

ستاره ویدیوهای وایرال، میراندا سینگز، و همزاد واقعی‌اش کالین بالینجر، در برنامه‌ای ویژه مملو از موسیقی، کمدی و «شعبده‌بازی» با یکدیگر هم‌صحنه می‌شوند.

روایتی از زندگی کلارنس آوانت، مربی بی‌پروا و همه‌کاره پشت صحنه در دنیای موسیقی، فیلم، تلویزیون و سیاست.

این فیلم که بخشی مستند، بخشی فیلم کنسرت و بخشی رویایی تب‌آلود است، روح ناآرام آمریکا در سال ۱۹۷۵ و موسیقی شادی‌بخشی را که دیلن در پاییز آن سال اجرا کرد، به تصویر می‌کشد.

ماشا یابلوچکینا، دختر دانش‌آموز دیروز لنینگراد، پس از زمستان سخت و محاصره شدید سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۲، به امید زنده ماندن و تجدید قوا به دوره‌های آموزشی راه‌آهن می‌پیوندد. از آنجا، این دختر به پروژه ساخت بزرگراه شلیسلبورگ فرستاده می‌شود؛ جاده‌ای که شهر را به سرزمین اصلی متصل می‌کند و در دیدرس مستقیم توپخانه آلمان قرار دارد. به این ترتیب، قهرمان داستان وارد ستون لوکوموتیو چهل و هشتم ذخیره ویژه وزارت راه‌آهن شوروی می‌شود که باید به قیمت پذیرش خطرات مرگبار، ۷۵ درصد از کل محموله‌ها و تجهیزات نظامی را به لنینگراد برساند.

در سال ۱۹۴۳، در یک چادر سیرک در بربانک کالیفرنیا، گروهی از متفکران انقلابی برای اولین بار در مخفی‌کاری کامل گرد هم آمدند تا اولین جنگنده جت آمریکا را بسازند. آن‌ها قانون‌شکنان، ریسک‌پذیران و میان‌برزنانی بودند که اعتقاد داشتند هیچ چیز غیرممکن نیست.

کمدین جو کوی در هاوایی روی صحنه می‌رود و دیدگاه‌های صادقانه خود را درباره زندگی در جزیره، قومیت، پدری و موارد دیگر به اشتراک می‌گذارد.

برایان کالن سومین استندآپ کمدی ویژه خود را در تالار تاریخی تالیا در شیکاگو ضبط می‌کند و به بازنگری در بحث‌های مربوط به برابری می‌پردازد. او علیه تمایل ما به تبدیل کردن یکدیگر به اسم‌هایی مانند سیاه، سفید، مهاجر، مسلمان، همجنس‌گرا، دگرجنس‌گرا، مرد و زن می‌تازد و در عوض پیشنهاد می‌کند که بهترین راه برای هدایت جنگ فرهنگی فعلی ما این است که به همنوعان خود نه به عنوان یک برچسب ثابت، بلکه به عنوان فعل نگاه کنیم.