"تام" کشتی‌گیری حرفه‌ای ولی بدون موفقیت، برای تامین مخارج با پیشنهاد غیرمنتظره‌ی دوست‌دخترش مواجه می‌شود؛ قبول یک شغل پردرآمدِ نگهداری‌کودک. او شبانه به عمارت مجلل و دوری می‌رود که محل اقامت دختری 10 ساله به‌نام گریس است. شب با پیتزا و بازی‌های ویدیویی شروع می‌شود اما ناگهان به آشوبی خطرناک و خونین تبدیل می‌شود. گروهی از مهاجمان نقاب‌دار وارد خانه می‌شوند و تام و گریس خود را در یک مبارزه برای زنده ماندن می‌بینند و ...

سه اسکی باز جوان در زمان تعطیلی پیست اسکی روی تلکابین گیر می افتند. اکنون آن ها باید تصمیمات خطرناکی برای نجات جانشان بگیرند، یا اینکه همان بالا بمانند و از سرمای شدید بمیرند ...

همه بابا نوئل را شخصیتی جادویی و بی‌عیب‌ونقص می‌دانند، اما مردانی که افسانه او را زنده نگه می‌دارند، یعنی بابا نوئل‌های حرفه‌ای با ریش‌های واقعی، هیچ شباهتی به آن پیرمرد شاد و شنگولی که همه ما با شناختنش بزرگ شده‌ایم ندارند. در واقعیت، بابا نوئل مرکز خریدی که در عکس‌های دوران کودکی‌تان حضور دارد، درست مثل بقیه ما مشکلاتی دارد. حتی شادترین مردان نیز قربانی طلاق، از دست دادن شغل، ناامنی و حتی خماری‌های گاه‌به‌گاه می‌شوند. «من بابا نوئل هستم» مستندی است که زندگی پنج بابا نوئل حرفه‌ای با ریش واقعی را دنبال می‌کند که در انتظار و آماده‌سازی برای فصل تعطیلات پیش‌رو هستند، در حالی که آن‌ها را همان‌گونه که واقعاً هستند نشان می‌دهد؛ مردانی آسیب‌پذیر، از گوشت و پوست و استخوان که مسئولیتی سنگین برای حفظ اعتبار و شهرت بی‌لکه آن «لباس قرمز» احساس می‌کنند.

آلیس کوپر که در دهه ۱۹۷۰ با موهای بلند و لباس‌های پولک‌دوزی‌شده از صحنه موسیقی دیترویت ظهور کرد، هارد راک را با چاشنی نمایشگری احیا کرد و در عین حال، با نمایش‌های تئاتری عجیبی مثل سر بریدن مرغ و خوردن نوزادان مرده، لرزه بر اندام آمریکای سنتی انداخت و جایگاه خود را به عنوان نماد گلم متال تثبیت کرد. مستند «آلیس کوپر فوق‌العاده» که با ظرافت تمام از تصاویر آرشیوی کمیاب ساخته شده است، داستان مرد پشت این گریم یعنی وینسنت فورنیه را روایت می‌کند؛ پسر یک مبلغ مذهبی که در چنگال هیولای ساخته دست خودش گرفتار شد.

در سال ۱۹۸۴، گروه هوی متال آمریکایی توییستد سیستر به یک پدیده جهانی تبدیل شد. برای ۳۰ سال، آن‌ها مترادف با اسپری مو، لباس‌های زنانه و کاورهای بی‌سلیقه آلبوم بودند. اما حالا اوضاع فرق کرده است. ده سال پیش، به اندرو هورن کارگردان اجازه دسترسی به آرشیو جی فرنچ، بنیان‌گذار توییستد سیستر داده شد و او به بررسی دهه‌ای می‌پردازد که پیش از موفقیت بزرگ آن‌ها سپری شد.

یک موجود فضایی که قصد دارد پیش از نابودی سیاره مادری‌اش توسط یک شهاب‌سنگ، زمین را برای مردم خود تصاحب کند، با شنیدن موسیقی انسان‌ها از نابودی بشریت منصرف می‌شود. در عوض، او تصمیم می‌گیرد در میان آن‌ها زندگی کند تا اینکه فضایی دیگری برای یافتن و کشتن او فرستاده می‌شود.

یک سادیست با پیرسینگ‌ها و خالکوبی‌های متعدد به نام کاپیتان هاودی، در اینترنت به دنبال نوجوانان ساده‌لوح می‌گردد و آن‌ها را به خانه خود می‌کشاند تا شکنجه و هتک حرمت کند. وقتی هاودی دختر کارآگاه پلیس، مایک گیج را می‌دزدد و شکنجه می‌کند، دستگیر می‌شود. او مجنون تشخیص داده شده و به تیمارستان فرستاده می‌شود، اما مدتی بعد و در حالی که به نظر می‌رسد بهبود یافته، آزاد می‌شود. با این حال، گیج می‌داند که ضربه بعدی هاودی فقط مسئله زمان است و آماده است تا در زمان مناسب، انتقام سخت خود را از او بگیرد.