یک شاعر افسرده به یاد سه زنی می‌افتد که در گذشته دوستشان داشته و از دست داده است: یک عروسک کوکی نمایش‌دهنده، یک زن روسپی ونیزی، و دختر مسلول یک آهنگساز مشهور.

مارک لوئیسِ گوشه‌گیر، روزها در یک استودیوی فیلم‌سازی کار می‌کند و شب‌ها از زنان عکس‌های محرک می‌گیرد. او همچنین در حال ساخت مستندی درباره ترس است که شامل ضبط واکنش‌های قربانیان در حین به قتل رساندن آن‌هاست. او با هلن، دختر خانواده‌ای که در آپارتمان طبقه پایین او زندگی می‌کنند، دوست می‌شود و به طور مبهمی درباره فیلمی که می‌سازد با او صحبت می‌کند.

« بوریس لرمونتوف »مدیر موفق برنامه‏ هاى نمایشى با « جولیان کراستر » آهنگ‏ساز با استعداد در باله‏ ى جدیدى به نام « کفش‏هاى قرمز » هم کارى مى‏ کند . در این نمایش بالرین جوان اما خوش آتیه ، « ویکتوریا » ، نقش اصلى را اجرا مى‏ کند . « جولیان » و « ویکتوریا » دل باخته‏ ى یک دیگر مى‏ شوند و « لرمونتوف » دچار حسادت مى‏ شود …

در سال ۲۰۰۱، جک کاردیف (۱۹۱۴-۲۰۰۹) به اولین مدیر فیلم‌برداری در تاریخ جوایز آکادمی تبدیل شد که اسکار افتخاری دریافت کرد. اما اولین باری که او این مجسمه مشهور را در دست گرفت، نیم قرن پیش از آن بود؛ زمانی که فیلم‌برداری تکنی‌کالر او در فیلم «نرگس سیاه» اثر پاول و پرسبرگر برنده جایزه شد. فراتر از فیلم‌های «ملکه آفریقایی» جان هیوستون و «جنگ و صلح» کینگ ویدور، آثار این زوج خلاق بریتانیایی-مجاری (از جمله «کفش‌های قرمز» و «مسئله مرگ و زندگی») جاودانگی این فیلم‌بردار نامدار را که دوران حرفه‌ای‌اش هفتاد سال به طول انجامید، تضمین کردند.