یک دارکوب (وودی) مدام به سقف خانه اندی پاندا و پدرش نوک می‌زند. پدر خانواده تصمیم می‌گیرد جلوی او را بگیرد.

گاو نر از میان یک سوراخ کوچک تماشا می‌کند که ماتادور بزرگ، وودی دارکوب، در حال خودنمایی برای تماشاگران است. گاو که دیگر طاقتش تمام شده، به داخل میدان هجوم می‌آورد و چنان با شدت به وودی حمله می‌کند که استادیوم را به ویرانه تبدیل می‌کند. وودی که مثل همیشه از پس هر کاری برمی‌آید، خیلی زود شروع به فروختن همبرگر گاو به تماشاچیان می‌کند.

وودی با خوشحالی و دیوانه‌بازی در حال رانندگی در خیابان است که ماشینش خراب می‌شود. او سعی می‌کند از گرگی که در آن نزدیکی است برای تعمیر آن وام بگیرد. گرگ موافقت می‌کند که به وودی وام بدهد اما تاکید می‌کند که اگر ظرف سی روز پول را پس نگیرد، ماشین وودی را تصاحب خواهد کرد. همان‌طور که انتظار می‌رود، یک کارت عنوان به ما می‌گوید: «سی روز گذشت (و حافظه وودی هم پاک شد)». گرگ دم در خانه وودی ظاهر می‌شود تا اخطاریه را به او ابلاغ کند، اما دارکوب مکار تظاهر می‌کند که خانه نیست. گرگ سعی می‌کند با تغییر چهره به عنوان یک پیک که برای وودی کیک آورده او را به دام بیندازد، اما دارکوب کیک را به صورتش می‌کوبد و فریاد می‌زند: «من کیک پنیر دوست ندارم!» در نهایت، روباه مشتی به وودی می‌زند و فکر می‌کند که به او آسیب جدی رسانده است. او با دلسوزی موافقت می‌کند که وام را فراموش کند، اما وقتی وودی با یک ساعت کوکو «به هوش می‌آید» و می‌پرسد: «نظرت چیه روی این ساعت بهم وام بدی، دکتر؟» به شدت خشمگین می‌شود.

وودی دارکوب یک کارگر اصطبل است. اصطبل‌ها درست در یک فرودگاه واقع شده‌اند و صدای غرش هواپیماها در آسمان، اشتیاق او را برای پرواز شعله‌ور می‌کند. دارکوب اعلام می‌کند: «من می‌خواهم مثل پرنده‌ها پرواز کنم!» اما تنها کاری که گروهبان بولداگ فرودگاه فکر می‌کند وودی از پس آن برمی‌آید، اصلاح کردن اسب‌ها با یک ماشین اصلاح الکتریکی است. با توجه به اینکه وودی به طور تصادفی دکمه‌های پیراهن گروهبان و یک نوار بلند از موهای چانه او را با ماشین اصلاح می‌زند، شاید گروهبان بیش از حد به او اعتماد کرده باشد. با این حال، وودی وقت خود را صرف خواندن کتاب «چگونه از صفر یک هواپیما را به پرواز درآوریم» می‌کند و در نهایت، مخفیانه سوار یک هواپیمای PU-2 می‌شود.

موشی که در کافه زووی خوابیده است، با صدای جعبه موسیقی خوابش آشفته می‌شود.

وودی دارکوب از سیرک دیدن می‌کند. او در حالی که آواز «من به نمایشگاه حیوانات رفتم» را می‌خواند، از میان قفس یک ببر عبور می‌کند. وقتی وودی به یک کرگدن نگاه می‌کند، شیر نزدیکی هات‌داگ وودی را می‌خورد. وودی با قرار دادن دم شیر در نان ساندویچ انتقام می‌گیرد؛ شیر دم خودش را می‌خورد. وودی در مرحله بعد سعی می‌کند مخفیانه وارد چادر اصلی شود و درگیری‌های او با نگهبان، بقیه کارتون را پر می‌کند. ابتدا نگهبان به وودی می‌گوید که می‌تواند در ازای آب دادن به یک فیل، بلیت ورود بگیرد، اما وقتی وودی خرطوم فیل را به شیر آتش‌نشانی می‌بندد، اصلا خوشحال نمی‌شود. تعقیب و گریز آغاز می‌شود و به قفس رام‌کننده شیر، روی بندبازی و دوچرخه‌سواری روی طناب کشیده می‌شود. در نهایت هم وودی و هم نگهبان به عنوان هدف در سالن تیراندازی قرار می‌گیرند.

اسمدلی مدیر دره سنگ تعادل است، جایی که تخته‌سنگ‌های مختلف روی ستون‌های بلند قرار گرفته‌اند. همان‌طور که اسمدلی توضیح می‌دهد، کوچک‌ترین صدایی برای سقوط سنگ‌ها کافی است («باید از یک ماهی قرمز در یک آکواریوم ضد صدا هم ساکت‌تر باشی»)، بنابراین تعجبی ندارد که وقتی چیلی ویلی با انواع وسایل پرسروصدا از جمله ترقه، یک «آجر بومرنگی»، زنگ تفریحی، تفنگ اسباب‌بازی و تلفن انفجاری از راه می‌رسد، او وحشت‌زده می‌شود.

یک نگهبان برای محافظت از ذخیره غذایی در یک پایگاه اکتشافی قطب جنوب مستقر شده است، اما چیلی ویلی پنگوئن گرسنه است و چشمش به کنسروهای ساردین و دیگر غذاهای دریایی پایگاه است. تعقیب و گریزهای زیادی اتفاق می‌افتد اما در نهایت شکم ویلی حسابی سیر می‌شود.

اسمدلی، مدیر هتل برفی که چیلی ویلی در آن اقامت دارد، متوجه می‌شود که چیلی صورت‌حساب خود را پرداخت نکرده است. وقتی چیلی همچنان از پرداخت پول خودداری می‌کند، اسمدلی روش‌های مختلفی را برای بیرون کردن او امتحان می‌کند، اما تمام تلاش‌هایش توسط چیلی یا به دلیل بی‌عرضگی خودش خنثی می‌شود. در نهایت، این ماجرا به جایی ختم می‌شود که اسمدلی بیرون از هتل به دنبال چیلی می‌دود و چیلی با فریب دادن او، کاری می‌کند که مستقیما به داخل دهان یک نهنگ بدود.

شرکت تلفن معجزه تلاش می‌کند تا جلوی وودی دارکوب را از نوک زدن و سوراخ کردن تیرهای تلفن خود بگیرد.

در اعماق جنگل، یک پرنده‌شناس در حال مطالعه گونه‌های مختلف پرندگان است. ابتدا او «مرغ عشق‌ها» (یک پرنده شوهر زن‌ذلیل و همسر پرنده‌اش که مدام غر می‌زند) و یک «مرغ مگس‌خوار» (که آهنگ‌های راک زمزمه می‌کند) را کشف می‌کند. سپس او وودی را پیدا می‌کند که انواع و اقسام دردسرها را برایش درست می‌کند؛ از جمله وصل کردن گوشی پزشکی او به شیر آب در حال چکه، کشیدن لنز دوربینش و کوبیدن آن به صورتش، و انداختن انواع درختان به روی او.

دارکوب زبله روز خود را با آواز خواندن با صدای بلند و نوک زدن به درختان می‌گذراند. او حیوانات دیگر جنگل را خشمگین می‌کند، البته در مواقعی که آن‌ها را با رفتارهای عجیبش گیج نکرده باشد. وودی صحبت‌های یک سنجاب و گروهی از پرندگان را می‌شنود که پشت سر او غیبت می‌کنند. با وجود اینکه او به تازگی آوازی خوانده و در آن به دیوانگی خود اعتراف کرده است، اتهامات آن‌ها مبنی بر دیوانه بودنش را رد می‌کند. اما پس از اینکه آن‌ها او را فریب می‌دهند تا سرش به یک مجسمه برخورد کند، این پرنده بیچاره صداهایی در سرش می‌شنود و به این نتیجه می‌رسد که شاید حق با حیوانات باشد. او تصمیم می‌گیرد به یک روان‌پزشک مراجعه کند.

وودی وودپکر در حال رانندگی در حومه شهر است و، بگذارید این‌طور بگوییم، چندان پایبند به قوانین نیست. او عملاً با درگیر شدن با پلیس راهنمایی و رانندگی که توضیح می‌دهد به دنبال رانندگان متخلف سرعت غیرمجاز است، برای خود دردسر درست می‌کند. وودی با رفتن به آلاسکا و بازگشت در کمتر از یک دقیقه، نشان می‌دهد که خودش یک راننده سرعت غیرمجاز است. پلیس سعی می‌کند او را دستگیر کند اما وودی می‌گوید: «شرط می‌بندم بدون اون یونیفرم این‌قدر سرسخت نبودی.» افسر لباس‌هایش را درمی‌آورد اما وودی با یک دوربین مجهز به دستکش بوکس به او حمله می‌کند. وودی همچنین با پوشیدن لباس یک کشاورز سوار بر درشکه و یک مرد چینی با درشکه دستی، حرص او را درمی‌آورد. در نهایت، پلیس عقلش را از دست می‌دهد و به بیمارستان روانی فرستاده می‌شود و وودی به عنوان پرستار او منصوب می‌شود.

دوستان دارکوب زبله به او هشدار می‌دهند که موش‌خرما پیش‌بینی یک کولاک شدید را کرده است. دارکوب زبله بی‌خیال و بی‌توجه، تصمیم می‌گیرد با دوستانش به جنوب نرود. طولی نمی‌کشد که کولاک از راه می‌رسد و ذخیره غذای این دارکوب حواس‌پرت را نابود می‌کند. در حالی که او با گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کند، با پیدا شدن سر و کله یک گربه، روزنه امیدی شکل می‌گیرد. گربه هم به شدت گرسنه است و حالا یک نبرد تن‌به‌تن و هوشمندانه آغاز می‌شود تا مشخص شود چه کسی قرار است خوراک دیگری شود.

روز مسابقه بزرگ بیسبال بین دو تیم «دریپس» و «دروپس» است و دارکوب زبله تلاش می‌کند بدون خریدن بلیط و مخفیانه وارد ورزشگاه شود. یک مامور پلیس مدام او را به بیرون پرت می‌کند، اما دارکوب زبله با پوشیدن لباس بیسبال (از جمله کلاه مخصوص بیسبال، چون بازیکنان کلاه معمولی سر نمی‌کنند) وارد زمین می‌شود و خیلی زود خودش را وسط بازی پیدا می‌کند. او در نهایت با بارانی از توپ‌های بیسبال که همه تماشاچیان ورزشگاه به سمتش پرتاب می‌کنند، به تابلوی نتایج دوخته می‌شود.

یک تابلوی جاده‌ای می‌پرسد: «آیا این سفر واقعاً ضروری است؟» دارکوب زبله پاسخ می‌دهد: «البته که ضروری است، من یک شر لازم هستم.» مشخص است که رفتارهای میهن‌پرستانه نقطه قوت دارکوب زبله نیست. وقتی او برای بنزین زدن به پمپ بنزین می‌رود، حتی نمی‌داند دفترچه سهمیه‌بندی چیست. متصدی پمپ بنزین فکر می‌کند دارکوب زبله دارد مسخره‌بازی درمی‌آورد، بنابراین با یک پتک بزرگ او و ماشینش را به یک قبرستان ماشین در چند مایلی آن‌طرف‌تر پرت می‌کند. چه شانسی! ماشین‌های قدیمی هنوز کمی بنزین دارند. دارکوب زبله با یک شلنگ لاستیکی شروع به کشیدن بنزین از آن‌ها می‌کند. اما از بدشانسی، یکی از ماشین‌هایی که انتخاب می‌کند کاملاً نو و متعلق به پلیس است. دارکوب زبله خیلی زود با یک افسر پلیس بولداگ سرشاخ می‌شود.

دارکوب زبله بیرون آرایشگاه سویل ایستاده و به تبلیغات نگاه می‌کند. او که دلش یک «اصلاح پیروزی» می‌خواهد، تصمیم می‌گیرد وارد مغازه شود اما متوجه می‌شود که صاحب مغازه برای معاینه پزشکی بیرون رفته است. دارکوب زبله تصمیم می‌گیرد خودش موهایش را کوتاه کند اما متاسفانه با ورود دو مشتری دیگر، او را با صاحب مغازه اشتباه می‌گیرند؛ یکی از آن‌ها یک سرخ‌پوست است که یک شستشوی سریع سر می‌خواهد و دیگری یک کارگر ساختمانی است که خدمات کامل می‌خواهد و متاسفانه نصیبش هم می‌شود.

جمعیتی در ساحل جمع می‌شوند تا شاهد کتک خوردن دارکوب زبله توسط والی والروس باشند که در حال گذراندن تعطیلات است. والی در قالب فلش‌بک توضیح می‌دهد که چرا تلاش می‌کند خودش را از شر دارکوب زبله خلاص کند.

دارکوب زبله که در حال برنامه‌ریزی برای تعطیلات است، در روزنامه درباره اقامتگاه «سوئیس چارد» می‌خواند که وعده غذاهای لذیذ فراوانی را داده است (که به قول خودش، غذای موردعلاقه‌اش است). او راهی این اقامتگاه می‌شود اما پس از رسیدن، صاحب آنجا یعنی والی والروس به او می‌گوید که باید از قبل رزرو می‌کرده است؛ کاری که او انجام نداده است. والی این مزاحم را بیرون می‌اندازد اما دارکوب زبله موفق می‌شود با تغییر چهره به شکل بابا نوئل دوباره وارد آنجا شود. او غذاهای والی را می‌دزدد، اما وقتی با کیسه‌اش تنها می‌شود، غافلگیری بزرگی در انتظارش است.

والی والروس، صاحب یک مسافرخانه، آگهی‌ای در روزنامه محلی چاپ می‌کند و به دنبال یک همدم می‌گردد. دارکوب زبله این آگهی را می‌خواند و تصمیم می‌گیرد با پوشیدن لباس دخترانه و پاسخ دادن به آگهی، والی را فریب دهد تا از دست‌پخت او دلی از عزا درآورد.

دارکوب زبله برای غذا خوردن بیرون می‌رود و به اشتباه وارد مغازه یک تاکسیدرمیست می‌شود، چرا که فکر می‌کند آنجا رستوران است. تاکسیدرمیست هم که به دنبال یک دارکوب برای خشک کردن می‌گردد، حقیقت را به او نمی‌گوید.

روزنامه‌ای اعلام می‌کند که ایوان آوفولیچ، سفیر مشهور، قرار است در یک مهمانی باربیکیو با والی والروس، شهروند محلی، شرکت کند. متاسفانه در حالی که والی مشغول آماده کردن باربیکیو است، بوی استیک‌ها یک مهمان ناخوانده یعنی دارکوب زبله را به آنجا می‌کشاند. او مقداری از غذاها را از طریق سوراخ حصار می‌دزدد و سپس با تیر و کمان بقیه را هم غارت می‌کند.

دارکوب زبله برای بازی گلف به پارک می‌رود و خیلی زود با کارگرانی که مشغول سیمان‌کاری پیاده‌رو هستند، درگیر می‌شود.

دارکوب زبله و والی در یک آپارتمان همسایه هستند. سرگرمی موردعلاقه دارکوب زبله بازی گلف است؛ اما مایه تاسف است که او به جای بیرون، داخل خانه بازی می‌کند. در نهایت، والی چوب گلف او را می‌شکند و از او می‌خواهد دیگر سر و صدا نکند. دارکوب زبله تصمیم می‌گیرد با حمام کردن مشکلاتش را فراموش کند. وان حمام او سکه‌ای است و وقتی یک سکه ده سنتی برای آب می‌اندازد، سکه داخل چاه می‌افتد.

پس از اینکه طوفان دارکوب زبله و دوست گرگش را در یک جزیره متروکه سرگردان می‌کند، آن‌ها برای پیدا کردن غذا به جان یکدیگر می‌افتند.

والی والروس روزها می‌خوابد و به استراحت روزانه نیاز دارد، در حالی که همسایه دیوار به دیوارش، دارکوب زبله، شب‌ها می‌خوابد و کارهای خانه‌اش را در طول روز انجام می‌دهد. نیازی به گفتن نیست که کارهای پر سر و صدای دارکوب زبله مانع خوابیدن والی بیچاره می‌شود؛ به خصوص وقتی که او برگ‌های حیاط پشتی را می‌سوزاند و دود ناشی از آن وارد اتاق والی می‌شود و لوله‌های تخت او را به یک ارگ موسیقی تبدیل می‌کند! اما در نهایت والی است که به او می‌خندد...

دارکوب زبله در روزنامه می‌خواند که فصل شکار بلدرچین از ساعت ۵ صبح فردا آغاز می‌شود. او که نمی‌خواهد شکار بلدرچین را از دست بدهد، تصمیم می‌گیرد شب خوبی را بخوابد. اما چالش‌هایی در پیش است.

دارکوب زبله که بیکار شده است، از نداشتن سرپناه شکایت می‌کند. یک کلاهبردار چرب‌زبان او را متقاعد می‌کند تا چند «لوبیا سحرآمیز» بخرد و قول می‌دهد که این لوبیاها خانه‌دار شدنش را تضمین می‌کنند. همان‌طور که انتظار می‌رفت، دارکوب زبله از ساقه لوبیایی که رشد کرده بالا می‌رود و یک قلعه بزرگ در نوک آن پیدا می‌کند. متأسفانه، این قلعه از قبل توسط یک غول خوابیده اشغال شده است که دارکوب زبله در نهایت با هوش خود او را فریب می‌دهد و قلعه‌اش را به مجموعه‌ای از آپارتمان‌ها تبدیل می‌کند که غول به عنوان پادو و دارکوب زبله به عنوان مدیر آن فعالیت می‌کنند.

دارکوب زبله یک بیمه عمر می‌خرد که ذینفع آن باز بزارد است؛ کسی که می‌خواهد هرچه زودتر پول بیمه را به جیب بزند.

یک وودی دارکوب پیر و متمایل به خودکشی، به مرور خاطرات زندگی خود به عنوان یک دارکوب می‌پردازد؛ چرا که توانایی نوک زدن به چوب را از دست داده و زندگی‌اش کاملا بی‌رمق به نظر می‌رسد.

خانه وودی مورد هجوم موریانه‌های فضایی حریص و سیری‌ناپذیر قرار می‌گیرد.

وودی دارکوب در لژیون خارجی خدمت می‌کند، جایی که او و فرمانده‌اش وظیفه محافظت از یک دختر رقصنده را بر عهده دارند. یک شیخ همسایه او را برای حرم‌سرای خود می‌خواهد و دختر را می‌دزدد. وودی به قصر شیخ می‌رود و در نهایت با تغییر چهره دختر به شکلی بسیار زشت و خنده‌دار، او را نجات می‌دهد.

وودی دارکوب متوجه یک آگهی شخصی در روزنامه می‌شود که در آن یک دختر ثروتمند و زیبا، با کلی غذا، به دنبال همسر می‌گردد.

یک خدای آتشفشان خشمگین در اقیانوس آرام جنوبی خواستار قربانی است و زن جوان و زیبایی که در خدمت این خداست، دو ملوان آمریکایی یعنی وودی دارکوب و باز بزارد را به عنوان گزینه‌هایی عالی برای این کار پیدا می‌کند.

وودی دارکوب کلانتر شهر کوچکی است که باید با هفت‌تیرکش ترسناک، باز بزارد، روبرو شود.

با وجود تابلوی «ورود ممنوع»، یک موش کور بداخلاق و نداشتن مهارت کافی، وودی مصمم است که بازی کروکت را انجام دهد.

وودی دارکوب یک تعمیرکار و کوک‌کننده پیانو است که پس از پنهان شدن یک سارق بانک درون پیانو و نشانه‌رفتن اسلحه به سمت او، مجبور به نواختن می‌شود.

پس از اینکه یک سگ چندتا از خانه‌های وودی را خراب می‌کند، وودی برای فرار از طوفان و باران، به همان خانه‌ای پناه می‌برد که سگ در آن زندگی می‌کند و ماجراهای خنده‌داری آغاز می‌شود.

جاروی یک جادوگر درست بیرون کارخانه جاروسازی، جایی که وودی تصادفاً در آن کار می‌کند، می‌شکند. متأسفانه جادوگر ۵۰ سنت لازم برای خرید یک دسته جدید را ندارد.

دارکوب زبله در یک مدرسه تاکسیدرمی زندانی شده است، اما وقتی نوبت به خودش می‌رسد تا از او استفاده کنند، فرار می‌کند. سگ نگهبان مامور می‌شود تا او را بازگرداند.

دارکوب زبله یک سرویس پرستاری از کودک راه انداخته است و زوجی به او پیشنهاد ۵۰ دلار می‌دهند تا مراقب فرزندشان باشد. دارکوب زبله با کمال میل این فرصت را می‌پذیرد. متاسفانه کاشف به عمل می‌آید که این نوزاد، یک بچه گوریل است!

یک سارق بانک در غرب وحشی فرار می‌کند و غنائم خود را در درختی پنهان می‌کند. دارکوب زبله با کیسه حاوی پول‌ها از درخت بیرون می‌پرد. دارکوب زبله فرار می‌کند و سارق نیز او را تعقیب می‌کند. این تعقیب و گریز به شهر بازمی‌گردد، جایی که سارق تلاش‌های زیادی برای پس گرفتن کیسه انجام می‌دهد اما همیشه دارکوب زبله از او باهوش‌تر عمل می‌کند. گروه کلانتر به صحنه می‌رسند و دارکوب زبله هم سارق و هم پول‌ها را تحویل کلانتر می‌دهد.

یکی از اعضای جوخه مبارزه با کلاهبرداری، پرونده «دارکوب ساده‌لوح» را معرفی می‌کند. به نظر می‌رسد دارکوب زبله برنده یک دیگ پر از پول شده است که باز بزارد، کلاهبردار معروف، متوجه آن می‌شود و تصمیم به دزدیدنش می‌گیرد. او دارکوب زبله را به یک گنج‌یابی ساختگی در جزیره کاتالونی می‌کشاند، جایی که تمام وسایل مورد نیاز دارکوب زبله برای ادامه جستجو (نقشه‌های گنج، کپسول‌های آتش‌نشانی، پل‌های عوارضی و غیره) برایش هزینه سنگینی به همراه دارد.

این کارتون یک تجربه عجیب و غریب است که می‌پرسد: «چه می‌شد اگر دارکوب زبله به اندازه تام بندانگشتی بود و مجبور می‌شد در یک توپ بولینگ زندگی کند؟»

دارکوب زبله از آبشار نیاگارا دیدن می‌کند و درباره رفتن به درون آبشار معروف با یک بشکه سوال می‌کند که نگهبان به او می‌گوید این کار ممنوع است. دارکوب زبله بلافاصله تصمیم می‌گیرد به هر حال این کار را انجام دهد.

نات‌هد و اسپلیتر، برادرزاده و خواهرزاده دارکوب زبله، در حال خواندن داستان «شنل قرمزی» هستند و از آن‌ها خواسته می‌شود تا یک سبد خوراکی را برای مادربزرگ در جنگل ببرند. آن‌ها در راه با یک گرگ ملاقات می‌کنند.

یک راهزن و اسبش متوجه می‌شوند که محموله بزرگی از شمش طلا با قطار حمل می‌شود، بنابراین بلافاصله برای سرقت آن برنامه‌ریزی می‌کنند. از قضا، دارکوب زبله نگهبان قطار است.

دارکوب زبله یک فروشنده است که تلاش می‌کند کالاهای خود را به خرسی که در خواب زمستانی است و به شدت عصبانی شده، بفروشد.

دارکوب زبله برای نات‌هد و اسپلیتر داستان تاثیر دارکوب‌ها بر تاریخ جهان را تعریف می‌کند.

تعطیلات دارکوب زبله در کویر توسط یک دانشمند با لهجه آلمانی خراب می‌شود؛ دانشمندی که فکر می‌کند روی مریخ فرود آمده است و می‌خواهد دارکوب زبله را به عنوان یک نمونه آزمایشگاهی با خود ببرد.

دارکوب زبله به پارک ملی یلوستون می‌رود، جایی که با خرسی مواجه می‌شود که برای گرفتن غذا از مردم دست به هر کاری می‌زند.

دارکوب زبله سوار بر یک کشتی شکار نهنگ در جستجوی دوپی دیک، نهنگ صورتی است. وقتی نهنگ رویت می‌شود، کاخدا کشتی دارکوب زبله را با یک قایق پارویی می‌فرستد تا دوپی را بگیرد. نهنگ کشتی را نابود می‌کند اما از دارکوب زبله خوشش می‌آید و آن‌ها با هم به پهنه اقیانوس می‌زنند، در حالی که دارکوب زبله پشت سر دوست جدیدش اسکی روی آب می‌کند.

دارکوب زبله گرسنه است و به غذا نیاز دارد. برای تهیه غذا به پول نیاز است و برای به دست آوردن پول، به شغل احتیاج دارد. بنابراین او برای فروشندگی بیمه درخواست می‌دهد و تلاش می‌کند به دولی بیمه بفروشد.

دارکوب زبل در یک محله فقیرنشین زندگی می‌کند و از قبض‌هایش به ستوه آمده است؛ او با صدای بلند آرزو می‌کند که کاش ثروتمند بود. در همان لحظه، یک شبدر چهاربرگ از میان تخته‌های کف اتاق ظاهر شده و به یک دارکوب جن تبدیل می‌شود که سه آرزوی وودی را برآورده می‌کند. وودی بلافاصله آرزوی ثروت بی‌کران می‌کند و به آن می‌رسد، اما بدون اینکه خودش بداند با سرقت از یک بانک! تعقیب و گریز پلیس آغاز می‌شود؛ آیا وودی فرار خواهد کرد و دو آرزوی دیگرش چه خواهند بود؟

وودی شغلی به عنوان شکارچی تمساح پیدا می‌کند، اما تمساح هم نقشه‌های مشابهی برای این دارکوب دارد.

وودی به یک باغ گیاه‌شناسی سفر می‌کند که در آن از همه پرندگان استقبال می‌شود... به جز دارکوب‌ها.

یک پادشاه افاده‌ای تصمیم می‌گیرد که دلقک دربارش، دولی، بی‌ارزش و بی‌مزه است. او وودی را در حال نوک زدن به درخت و آواز خواندن می‌بیند و تصمیم می‌گیرد که او دلقک فوق‌العاده‌ای خواهد شد. بنابراین، پادشاه با تیپا دولی بی‌مزه را از قصر بیرون می‌اندازد و به او دستور می‌دهد که برود و وودی را بیاورد. ماجراهای خنده‌داری به دنبال آن رخ می‌دهد.