یک دارکوب (وودی) مدام به سقف خانه اندی پاندا و پدرش نوک می‌زند. پدر خانواده تصمیم می‌گیرد جلوی او را بگیرد.

گاو نر از میان یک سوراخ کوچک تماشا می‌کند که ماتادور بزرگ، وودی دارکوب، در حال خودنمایی برای تماشاگران است. گاو که دیگر طاقتش تمام شده، به داخل میدان هجوم می‌آورد و چنان با شدت به وودی حمله می‌کند که استادیوم را به ویرانه تبدیل می‌کند. وودی که مثل همیشه از پس هر کاری برمی‌آید، خیلی زود شروع به فروختن همبرگر گاو به تماشاچیان می‌کند.

دارکوب زبله روز خود را با آواز خواندن با صدای بلند و نوک زدن به درختان می‌گذراند. او حیوانات دیگر جنگل را خشمگین می‌کند، البته در مواقعی که آن‌ها را با رفتارهای عجیبش گیج نکرده باشد. وودی صحبت‌های یک سنجاب و گروهی از پرندگان را می‌شنود که پشت سر او غیبت می‌کنند. با وجود اینکه او به تازگی آوازی خوانده و در آن به دیوانگی خود اعتراف کرده است، اتهامات آن‌ها مبنی بر دیوانه بودنش را رد می‌کند. اما پس از اینکه آن‌ها او را فریب می‌دهند تا سرش به یک مجسمه برخورد کند، این پرنده بیچاره صداهایی در سرش می‌شنود و به این نتیجه می‌رسد که شاید حق با حیوانات باشد. او تصمیم می‌گیرد به یک روان‌پزشک مراجعه کند.

وودی وودپکر در حال رانندگی در حومه شهر است و، بگذارید این‌طور بگوییم، چندان پایبند به قوانین نیست. او عملاً با درگیر شدن با پلیس راهنمایی و رانندگی که توضیح می‌دهد به دنبال رانندگان متخلف سرعت غیرمجاز است، برای خود دردسر درست می‌کند. وودی با رفتن به آلاسکا و بازگشت در کمتر از یک دقیقه، نشان می‌دهد که خودش یک راننده سرعت غیرمجاز است. پلیس سعی می‌کند او را دستگیر کند اما وودی می‌گوید: «شرط می‌بندم بدون اون یونیفرم این‌قدر سرسخت نبودی.» افسر لباس‌هایش را درمی‌آورد اما وودی با یک دوربین مجهز به دستکش بوکس به او حمله می‌کند. وودی همچنین با پوشیدن لباس یک کشاورز سوار بر درشکه و یک مرد چینی با درشکه دستی، حرص او را درمی‌آورد. در نهایت، پلیس عقلش را از دست می‌دهد و به بیمارستان روانی فرستاده می‌شود و وودی به عنوان پرستار او منصوب می‌شود.

دوستان دارکوب زبله به او هشدار می‌دهند که موش‌خرما پیش‌بینی یک کولاک شدید را کرده است. دارکوب زبله بی‌خیال و بی‌توجه، تصمیم می‌گیرد با دوستانش به جنوب نرود. طولی نمی‌کشد که کولاک از راه می‌رسد و ذخیره غذای این دارکوب حواس‌پرت را نابود می‌کند. در حالی که او با گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کند، با پیدا شدن سر و کله یک گربه، روزنه امیدی شکل می‌گیرد. گربه هم به شدت گرسنه است و حالا یک نبرد تن‌به‌تن و هوشمندانه آغاز می‌شود تا مشخص شود چه کسی قرار است خوراک دیگری شود.

اولین کارتون از مجموعه «سمفونی سوئین»، حتماً به دنبال حضور کوتاه شخصیت‌های دارکوب زبله، اندی پاندا و اسنافی اسکانک در این اثر باشید.

وودی یک گاوچران سرگردان است که متوجه یک آگهی در اداره پست غربی می‌شود که به دنبال یک نامه‌رسان جدید می‌گردد. وودی کار را قبول می‌کند اما به او درباره باز بزارد، دزد نامه‌ها، هشدار داده می‌شود. وودی این کرکس را حریفی آسان فرض می‌کند و سفرش را آغاز می‌کند. همان‌طور که انتظار می‌رفت، وودی در نهایت با کرکس مواجه می‌شود که از هر ترفند ممکنی برای قاپیدن نامه‌ها از دست وودی استفاده می‌کند؛ از پاشیدن پونز در جاده گرفته تا منفجر کردن یک پل. اما وودی برای کارهای شیطنت‌آمیز باز آماده است...

یک وودی دارکوب پیر و متمایل به خودکشی، به مرور خاطرات زندگی خود به عنوان یک دارکوب می‌پردازد؛ چرا که توانایی نوک زدن به چوب را از دست داده و زندگی‌اش کاملا بی‌رمق به نظر می‌رسد.

کارتون با صفی از مردم (از جمله وودی) آغاز می‌شود که پشت شیشه مغازه یک قصابی (باز بزارد) دهانشان آب افتاده است. در ادامه، مجموعه‌ای از شوخی‌های کوتاه درباره این نشان داده می‌شود که چگونه باز به شکلی ناعادلانه و متقلبانه قیمت‌هایش را بالا می‌برد. از آنجا که وودی مثل همیشه بی‌پول است، مخفیانه وارد می‌شود و باز او را بیرون می‌اندازد. در راه خروج، وودی با یک بطری جوهر نامرئی برخورد می‌کند و بخشی از بدنش نامرئی می‌شود. باز فقط بخش‌هایی از بدن وودی را می‌بیند و فکر می‌کند او تکه‌تکه شده است (این صحنه در واقع کمی ترسناک است)، بنابراین او را به داخل یک دریچه مخفی جارو می‌کند تا از شرش خلاص شود. وقتی وودی به هوش می‌آید، متوجه ماجرا می‌شود و بقیه جوهر را روی خودش می‌ریزد...

وودی دارکوب به یک بازی گلف عجیب و غریب و خنده‌دار دعوت می‌شود.

باز بزارد تلاش می‌کند تا پوست سر پر از پر وودی را بکند تا آن را به عنوان هدیه به یک دختر سرخ‌پوست تقدیم کند.

وودی دارکوب خسته و کوفته در حال سفر مجانی در بیابان است و تلاش می‌کند سوار یک کالسکه عبوری شود. او اعضای بدن مصنوعی به خود وصل می‌کند و مثل یک دختر لباس می‌پوشد و بدون مشکل سوار کالسکه بعدی می‌شود، اما وقتی هویت واقعی‌اش فاش می‌شود، او را بیرون می‌اندازند. او پس از خوردن یک وعده غذای مفصل، تصمیم می‌گیرد از راننده انتقام بگیرد و از پوستر تحت تعقیب باز بزارد به عنوان ابزار استفاده می‌کند. اما باز واقعی ظاهر می‌شود و وقتی وودی دوباره به لباس زنانه خود پناه می‌برد، این شرور پست‌فطرت سعی می‌کند به او نزدیک شود.

با وجود تابلوی «ورود ممنوع»، یک موش کور بداخلاق و نداشتن مهارت کافی، وودی مصمم است که بازی کروکت را انجام دهد.

وودی خسته و کوفته در خیابان‌ها به دنبال جایی برای استراحت می‌گردد. او به مسافرخانه والی والروس برمی‌خورد که پذیرای مسافران است. او وارد خانه والی می‌شود، روی تخت جا خوش می‌کند و زنگ ساعت خود را کوک می‌کند. متاسفانه وودی با خروپف‌های مداوم، خنده‌ها و تکان خوردن‌هایش هم‌اتاقی پر سر و صدایی است. والی به هر روش ممکن تلاش می‌کند او را ساکت کند اما تمام تلاش‌هایش شکست می‌خورد تا اینکه در نهایت، زنگ ساعت به صدا درمی‌آید، خورشید طلوع می‌کند، وودی سرحال و استراحت‌کرده آنجا را ترک می‌کند و والی می‌ماند و یک شب سخت بدون خواب.