در شخصیت تو سانگ، عکاس چینی‌تباری که در آمستردام زندگی و کار می‌کند، جی‌وی‌دی‌کی همتای کامل و نیمه دیگر خود را یافته است. عکس‌های پرتره باشکوه و صحنه‌آرایی‌شده تو سانگ به نقاشی پهلو می‌زنند، همان‌طور که تصاویر فیلم‌های با دقت ترکیب‌بندی‌شده جی‌وی‌دی‌کی، عکس‌های ثابت را تداعی می‌کنند. تو سانگ نیز مانند جی‌وی‌دی‌کی در همکاری نزدیک با همسرش کار می‌کند. هر دو مرد به عنوان تصویرساز، به آرامی اما با قاطعیت، شیوه دیدن خود را به جهان تحمیل می‌کنند. جی‌وی‌دی‌کی در فیلم گیلینگ درباره تو سانگ می‌گوید: «اگرچه در ابتدا می‌خندیم، اما در نهایت اوست که کنترل اوضاع را در دست دارد.»

تصویری شاعرانه از زندگی و آیین‌ها در ایالت کرالا در جنوب هند. ما می‌بینیم که چگونه دانش از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود: در درون خانواده، از طریق اقتصاد روستایی و به ویژه از معلمان به دانش‌آموزان. تصاویر اجراها نشان می‌دهد که چگونه آواز، رقص، هنرهای رزمی و مذهب، سنگ بنای یک فرهنگ را تشکیل می‌دهند.

در سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۵، یوهان وان در کوکن دوربین خود را به سراسر جهان، از آمستردام تا نیویورک و هنگ‌کنگ برد و در نهایت به ژنو رسید. موضوع تحقیق او پول بود، به ویژه تمایل جنون‌آمیز برای انباشت آن در دوران نئولیبرالیسم تاچریسم و ریگانیسم.