این داستان که بر اساس تجربیات واقعی «منده ناذر» ساخته شده، روایتگر زندگی مالیا، دختر دوازده‌ساله یک کشتی‌گیر قهرمان به نام باه است. او توسط شبه‌نظامیان عرب طرفدار دولت از روستای سودانی‌اش در کوه‌های نوبا ربوده شده و به عنوان برده به زنی در خارطوم فروخته می‌شود که او را به خاطر دست زدن به دخترش کتک می‌زند. پس از شش سال، او به لندن فرستاده می‌شود؛ جایی که نامش را تغییر می‌دهند اما زندگی فلاکت‌بار بردگی‌اش همچنان ادامه می‌یابد. گذرنامه‌اش ضبط می‌شود و به او می‌گویند که اگر به مقامات مراجعه کند، پدرش خواهد مرد. خوشبختانه او با فردی دلسوز آشنا می‌شود که امید به فرار و پیوستن دوباره به پدرش در سودان را در دلش زنده می‌کند. با وجود پایان خوش‌بینانه فیلم، در تیتراژ پایانی ذکر می‌شود که در حال حاضر حدود ۵۰۰۰ کارگر «برده» در بریتانیا وجود دارند.

تلاش یک زن جوان برای یافتن عشق، که میان ایده‌های مدرن و سنتی درباره رابطه عاشقانه گرفتار می‌شود. این فیلم به بررسی انواع مختلف روابط و نحوه مواجهه ما با عشق، سکس و روابط عاطفی می‌پردازد.

در این فانتزی شاعرانه که بازتابی تاریک از طلب بخشش شخصی در سایه گذشته خشونت‌آمیز کنیا ارائه می‌دهد، تازه‌واردی به جهان پس از مرگ که از خاطرات زمینی تهی شده است، تلاش می‌کند تا گذشته خود را بازیابد. تصور کنید یک روز در برهوتی بی‌آب‌وعلف بیدار شوید. فراموشی باعث می‌شود هیچ ایده‌ای درباره موقعیت مکانی، هویت و نحوه رسیدن خود به آنجا نداشته باشید. گروه کوچکی از غریبه‌ها در یک اقامتگاه واحه مانند در همان نزدیکی به شما خوش‌آمد می‌گویند و ماهیت این واقعیت جدید را برایتان فاش می‌کنند: شما مرده‌اید و اینجا جهان پس از مرگ است. این همان اتفاقی است که برای کالچه (با بازی نیوکابی گتایگا) در سکانس افتتاحیه مرموز فیلم «کاتی کاتی»، اولین اثر سینمایی و شاعرانه امبیتی ماسیا در مقام نویسنده و کارگردان رخ می‌دهد.