دونالد، میکی و پلوتو از کوه‌های آلپ صعود می‌کنند. در ارتفاعات، دونالد بر سر گل‌های یخ با یک بز کوهی درگیر می‌شود، میکی با یک عقاب بر سر تخم‌هایش دعوا می‌کند که یکی از آن‌ها جوجه می‌شود و برای پلوتو دردسر درست می‌کند (همان‌طور که نوشیدنی الکلی که یک سگ سنت برنارد پس از سقوط پلوتو در توده برف به او می‌دهد، برایش دردسرساز می‌شود).

دو سنجاب برای خود خانه‌ای دنج در اجاق هیزمی یک کلبه خالی ساخته‌اند. آن‌ها در یک قوطی کبریت می‌خوابند، خود را در یک پوست بلوط خالی پر از آب می‌شویند و به انعکاس خود در پشت قاشق که به عنوان آینه حمامشان عمل می‌کند نگاه می‌کنند. آن‌ها حتی یک راه پله ساخته شده با شانه جیبی دارند. میکی ماوس و سگش پلوتو که برای یک تعطیلات عالی آماده شده‌اند، به فضای آن‌ها وارد می‌شوند. آن‌ها روی دو سنجاب حساب نکرده بودند. پلوتو بلافاصله متوجه حضور این دو مزاحم می‌شود، اما میکی هرگز نمی‌فهمد. او فقط می‌داند که وقتی می‌خواهد اجاق را روشن کند، کبریت‌ها خاموش می‌شوند؛ او نمی‌داند که سنجاب‌ها به آن‌ها فوت می‌کنند. به زودی، میکی بیرون از کلبه در حال خرد کردن هیزم است، در حالی که پلوتو با سنجاب‌ها تنهاست. پلوتو تشنه به خون آن‌هاست، اما در نهایت کارش با یک بطری سس کچاپ تمام می‌شود.

میکی ماوس یکی از ماندگارترین نمادها در تاریخ ماست. آن سه دایره ساده تقریباً برای هر کسی روی این سیاره معنای خاصی دارد. میکی که آن‌قدر در زندگی ما حضور دارد که گاهی نامرئی به نظر می‌رسد، چیزی است که همه ما در آن شریک هستیم و خاطرات و احساسات منحصربه‌فردی از آن داریم. در طول تاریخ نزدیک به یک قرنی خود، میکی مانند آینه‌ای عمل می‌کند که ارزش‌های شخصی و فرهنگی ما را به خودمان منعکس می‌کند. مستند «میکی: داستان یک موش» به بررسی اهمیت میکی می‌پردازد و به هسته اصلی آنچه تأثیر فرهنگی میکی درباره هر یک از ما و جهانمان می‌گوید، دست می‌یابد.

این اثر جذاب از نشنال جئوگرافیک، تمام ۱۲ ماموریت سرنشین‌دار را تنها با استفاده از تصاویر آرشیوی، عکس‌ها و صداهای ضبط‌شده روایت می‌کند.