گاو نر از میان یک سوراخ کوچک تماشا می‌کند که ماتادور بزرگ، وودی دارکوب، در حال خودنمایی برای تماشاگران است. گاو که دیگر طاقتش تمام شده، به داخل میدان هجوم می‌آورد و چنان با شدت به وودی حمله می‌کند که استادیوم را به ویرانه تبدیل می‌کند. وودی که مثل همیشه از پس هر کاری برمی‌آید، خیلی زود شروع به فروختن همبرگر گاو به تماشاچیان می‌کند.

وودی دارکوب یک کارگر اصطبل است. اصطبل‌ها درست در یک فرودگاه واقع شده‌اند و صدای غرش هواپیماها در آسمان، اشتیاق او را برای پرواز شعله‌ور می‌کند. دارکوب اعلام می‌کند: «من می‌خواهم مثل پرنده‌ها پرواز کنم!» اما تنها کاری که گروهبان بولداگ فرودگاه فکر می‌کند وودی از پس آن برمی‌آید، اصلاح کردن اسب‌ها با یک ماشین اصلاح الکتریکی است. با توجه به اینکه وودی به طور تصادفی دکمه‌های پیراهن گروهبان و یک نوار بلند از موهای چانه او را با ماشین اصلاح می‌زند، شاید گروهبان بیش از حد به او اعتماد کرده باشد. با این حال، وودی وقت خود را صرف خواندن کتاب «چگونه از صفر یک هواپیما را به پرواز درآوریم» می‌کند و در نهایت، مخفیانه سوار یک هواپیمای PU-2 می‌شود.

دوستان دارکوب زبله به او هشدار می‌دهند که موش‌خرما پیش‌بینی یک کولاک شدید را کرده است. دارکوب زبله بی‌خیال و بی‌توجه، تصمیم می‌گیرد با دوستانش به جنوب نرود. طولی نمی‌کشد که کولاک از راه می‌رسد و ذخیره غذای این دارکوب حواس‌پرت را نابود می‌کند. در حالی که او با گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کند، با پیدا شدن سر و کله یک گربه، روزنه امیدی شکل می‌گیرد. گربه هم به شدت گرسنه است و حالا یک نبرد تن‌به‌تن و هوشمندانه آغاز می‌شود تا مشخص شود چه کسی قرار است خوراک دیگری شود.

دارکوب زبله بیرون آرایشگاه سویل ایستاده و به تبلیغات نگاه می‌کند. او که دلش یک «اصلاح پیروزی» می‌خواهد، تصمیم می‌گیرد وارد مغازه شود اما متوجه می‌شود که صاحب مغازه برای معاینه پزشکی بیرون رفته است. دارکوب زبله تصمیم می‌گیرد خودش موهایش را کوتاه کند اما متاسفانه با ورود دو مشتری دیگر، او را با صاحب مغازه اشتباه می‌گیرند؛ یکی از آن‌ها یک سرخ‌پوست است که یک شستشوی سریع سر می‌خواهد و دیگری یک کارگر ساختمانی است که خدمات کامل می‌خواهد و متاسفانه نصیبش هم می‌شود.

جمعیتی در ساحل جمع می‌شوند تا شاهد کتک خوردن دارکوب زبله توسط والی والروس باشند که در حال گذراندن تعطیلات است. والی در قالب فلش‌بک توضیح می‌دهد که چرا تلاش می‌کند خودش را از شر دارکوب زبله خلاص کند.

دارکوب زبله که در حال برنامه‌ریزی برای تعطیلات است، در روزنامه درباره اقامتگاه «سوئیس چارد» می‌خواند که وعده غذاهای لذیذ فراوانی را داده است (که به قول خودش، غذای موردعلاقه‌اش است). او راهی این اقامتگاه می‌شود اما پس از رسیدن، صاحب آنجا یعنی والی والروس به او می‌گوید که باید از قبل رزرو می‌کرده است؛ کاری که او انجام نداده است. والی این مزاحم را بیرون می‌اندازد اما دارکوب زبله موفق می‌شود با تغییر چهره به شکل بابا نوئل دوباره وارد آنجا شود. او غذاهای والی را می‌دزدد، اما وقتی با کیسه‌اش تنها می‌شود، غافلگیری بزرگی در انتظارش است.

والی والروس، صاحب یک مسافرخانه، آگهی‌ای در روزنامه محلی چاپ می‌کند و به دنبال یک همدم می‌گردد. دارکوب زبله این آگهی را می‌خواند و تصمیم می‌گیرد با پوشیدن لباس دخترانه و پاسخ دادن به آگهی، والی را فریب دهد تا از دست‌پخت او دلی از عزا درآورد.

دارکوب زبله برای غذا خوردن بیرون می‌رود و به اشتباه وارد مغازه یک تاکسیدرمیست می‌شود، چرا که فکر می‌کند آنجا رستوران است. تاکسیدرمیست هم که به دنبال یک دارکوب برای خشک کردن می‌گردد، حقیقت را به او نمی‌گوید.

روزنامه‌ای اعلام می‌کند که ایوان آوفولیچ، سفیر مشهور، قرار است در یک مهمانی باربیکیو با والی والروس، شهروند محلی، شرکت کند. متاسفانه در حالی که والی مشغول آماده کردن باربیکیو است، بوی استیک‌ها یک مهمان ناخوانده یعنی دارکوب زبله را به آنجا می‌کشاند. او مقداری از غذاها را از طریق سوراخ حصار می‌دزدد و سپس با تیر و کمان بقیه را هم غارت می‌کند.

دارکوب زبله برای بازی گلف به پارک می‌رود و خیلی زود با کارگرانی که مشغول سیمان‌کاری پیاده‌رو هستند، درگیر می‌شود.

دارکوب زبله در خواب است. او زیر پتویی از برف بیدار می‌شود و می‌بیند که هم زمستان و هم یک گرگ گرسنه در خانه‌اش را می‌زنند. گرگ قصد دارد دارکوب زبله را بخورد، اما دارکوب زبله هم دقیقاً همین فکر را درباره گرگ در سر دارد.

پس از اینکه طوفان دارکوب زبله و دوست گرگش را در یک جزیره متروکه سرگردان می‌کند، آن‌ها برای پیدا کردن غذا به جان یکدیگر می‌افتند.

والی والروس روزها می‌خوابد و به استراحت روزانه نیاز دارد، در حالی که همسایه دیوار به دیوارش، دارکوب زبله، شب‌ها می‌خوابد و کارهای خانه‌اش را در طول روز انجام می‌دهد. نیازی به گفتن نیست که کارهای پر سر و صدای دارکوب زبله مانع خوابیدن والی بیچاره می‌شود؛ به خصوص وقتی که او برگ‌های حیاط پشتی را می‌سوزاند و دود ناشی از آن وارد اتاق والی می‌شود و لوله‌های تخت او را به یک ارگ موسیقی تبدیل می‌کند! اما در نهایت والی است که به او می‌خندد...

دارکوب زبله در روزنامه می‌خواند که فصل شکار بلدرچین از ساعت ۵ صبح فردا آغاز می‌شود. او که نمی‌خواهد شکار بلدرچین را از دست بدهد، تصمیم می‌گیرد شب خوبی را بخوابد. اما چالش‌هایی در پیش است.

دارکوب زبله که بیکار شده است، از نداشتن سرپناه شکایت می‌کند. یک کلاهبردار چرب‌زبان او را متقاعد می‌کند تا چند «لوبیا سحرآمیز» بخرد و قول می‌دهد که این لوبیاها خانه‌دار شدنش را تضمین می‌کنند. همان‌طور که انتظار می‌رفت، دارکوب زبله از ساقه لوبیایی که رشد کرده بالا می‌رود و یک قلعه بزرگ در نوک آن پیدا می‌کند. متأسفانه، این قلعه از قبل توسط یک غول خوابیده اشغال شده است که دارکوب زبله در نهایت با هوش خود او را فریب می‌دهد و قلعه‌اش را به مجموعه‌ای از آپارتمان‌ها تبدیل می‌کند که غول به عنوان پادو و دارکوب زبله به عنوان مدیر آن فعالیت می‌کنند.

پس از اینکه دارکوب زبله به جرم ولگردی از پارک شهر بیرون انداخته می‌شود، تصمیم می‌گیرد شرایط زندگی خود را بهبود ببخشد. او در روزنامه می‌خواند که والی والروس میلیونر به دنبال به سرپرستی گرفتن یک نوزاد پسر است، بنابراین لباس نوزاد می‌پوشد و خود را پشت در خانه والی می‌گذارد.

دارکوب زبله یک بیمه عمر می‌خرد که ذینفع آن باز بزارد است؛ کسی که می‌خواهد هرچه زودتر پول بیمه را به جیب بزند.