نیویورک، ۱۹۸۶: شهری با رویاهای بزرگ و به همان اندازه مشکلات بزرگ. موسیقی هیپ‌هاپ نیز مانند خود نیویورک، هر دوی این شرایط انسانی را در بر می‌گرفت. اما هیپ‌هاپ و زادگاه فرهنگی‌اش ویژگی‌های مهم دیگری نیز داشتند: تمایل به همیشه اصیل بودن، جاه‌طلبی برای بقا و تلاش، و در صورت همسو شدن ستاره‌ها، توانایی رسیدن به اوج، بدون توجه به شانس و شرایط. این مستند درباره دوران هیپ‌هاپی است که هنر هنوز در مرکز بازی قرار داشت؛ زمانی که مهارت‌ها و نه هیاهوی تبلیغاتی، اولین قرارداد ضبط را برای شما به ارمغان می‌آورد؛ زمانی که گروه ران-دی‌ام‌سی سکان هدایت را از داگ ای. فرش و گرندمستر فلش گرفتند و راه را برای صدها ستاره دیگر هموار کردند؛ زمانی که ال ال کول جی که در صدر جدول موسیقی بود هنوز با مادربزرگش زندگی می‌کرد؛ زمانی که کلاب لاتین کوارتر بهترین مکان برای گذراندن شب‌های آخر هفته بود؛ و زمانی که هنرمندان از هر پیشینه‌ای می‌توانستند طعم رویاهای خود را در جدول موسیقی پاپ بچشند، رویاهایی که درست فراتر از دسترسشان بود اما همچنان دست‌یافتنی به نظر می‌رسید.