در طول یک تابستان پر از دوستی و ماجراجویی، یک پسر بچه عضو یک گروه صمیمی می‌شود، نه پسر به یک تیم تبدیل می‌شوند و رهبر آن‌ها با روبرو شدن با معمای ترسناک پشت دیوار زمین بیسبال، به یک افسانه تبدیل می‌شود.

«سعی می‌کنم معمولی باشم»؛ این قولی است که ایس ونچورای جونیور ۱۲ ساله می‌دهد. این خیلی هم خوب است، اما مشکل اینجاست که تعریف او از معمولی، پیدا کردن سگ‌های گم‌شده، گربه‌های دزدیده‌شده یا تمساح‌های فراری و به پا کردن آشوب‌های خنده‌دار در تمام طول مسیر است.

یک دهه از زمانی که گروه اصلی زمین بازی در تابستان سال ۱۹۶۲ برای بازی بیسبال و مبارزه با هیولا دور هم جمع شدند، گذشته است. اکنون، ۹ بچه جدید به زمین بازی بازگشته‌اند و متوجه می‌شوند که یکی از نوادگان آن هیولا در حیاط پشتی آقای مرتل زندگی می‌کند؛ موجودی افسانه‌ای که به ترس بزرگ معروف است.

در اقتباس دیزنی از داستان الکساندر دوما، میکی‌ماوس، دونالد داک و گوفی آرزویی جز انجام کارهای شجاعانه برای ملکه خود (مینی ماوس) ندارند، اما پیت، رئیس تفنگداران، مانع آن‌ها می‌شود. پیت پنهانی می‌خواهد از شر ملکه خلاص شود، بنابراین میکی و دوستان دست‌وپاچلفتی‌اش را به عنوان محافظان مینی منصوب می‌کند، با این تصور که این ترفند موفقیت نقشه‌اش را تضمین خواهد کرد. موسیقی متن فیلم شامل ترانه‌هایی بر اساس ملودی‌های کلاسیک شناخته‌شده است.

جک کوپر اگر زیر فشار عصبی کم نمی‌آورد، می‌توانست یک پرتاب‌کننده بیسبال در سطح جهانی باشد. او پس از انتقال به یک تیم لیگ دسته پایین‌تر سعی می‌کند روحیه خود را حفظ کند، اما وقتی متوجه می‌شود که «اد»، یکی از هم‌تیمی‌هایش، یک شامپانزه است، تمام امیدش را از دست می‌دهد. اد قبلاً نماد خوش‌شانسی تیم بود، اما وقتی مالکان تیم متوجه استعداد او در بیسبال شدند، او را به پست بیس سوم ارتقا دادند. در حالی که جک برای عادت کردن به محیط جدیدش تلاش می‌کند، اد به او کمک می‌کند تا اعتمادبه‌نفس خود را در داخل و خارج از زمین بازی دوباره به دست آورد.

پدری به یاد دوران کودکی خود می‌افتد؛ زمانی که او و برادر کوچک‌ترش به همراه مادر، ناپدری جدید و سگشان شین، به شهر جدیدی نقل مکان کردند. وقتی برادر کوچک‌تر مورد آزار و اذیت فیزیکی ناپدری بی‌رحمشان قرار می‌گیرد، مایک تصمیم می‌گیرد واگن اسباب‌بازی‌شان یعنی «رادیو فلایر» را به یک هواپیما تبدیل کند تا او را پرواز داده و به جایی امن ببرد.