آک بزرگ شورای جاودانگان را فرا می‌خواند تا درخواست کند به بابانوئل جاودانگی اعطا شود. او برای توجیه این درخواست، تاریخچه زندگی بابانوئل را تعریف می‌کند. آک نوزاد رهاشده‌ای را پیدا کرد و او را به یک شیر ماده و یک پری سپرد تا بزرگش کنند و نامش را کلوز گذاشتند. وقتی کلوز بزرگ شد، آک بزرگ شرارت و سختی‌های جهان را به او نشان داد و کلوز تصمیم گرفت در میان مردم زندگی کند و از رنج‌های آن‌ها بکاهد. او تصمیم می‌گیرد برای یتیمان اسباب‌بازی بسازد، اما شاه آوگوا، حاکم دره‌ای که کلوز در آن زندگی می‌کند، نمی‌خواهد بچه‌ها شاد باشند و نبرد بزرگی میان جاودانگان درمی‌گیرد.

هارولد راسل، سرباز آمریکایی که دستانش را در یک حادثه آموزشی از دست داده است، داستان توان‌بخشی پزشکی خود در مرکز پزشکی ارتش والتر رید در واشینگتن دی‌سی را روایت می‌کند؛ اینکه او و هم‌رزمان قطع‌عضو شده‌اش در بیمارستان ابتدا چگونه ناامید شدند و سپس با استفاده از پروتزها و آموزش‌های کادر پزشکی ارتش، امیدی تازه یافتند. راسل یاد می‌گیرد چگونه از قلاب‌هایی که جایگزین دستانش شده‌اند استفاده کند و در انجام بسیاری از کارهایی که زمانی غیرممکن می‌پنداشت، مهارت می‌یابد. او پس از ترخیص از ارتش، توسط ویلیام جی. مورفی، رئیس کالج بوستون، در این کالج پذیرفته می‌شود.