در یک روستای سورئال و منزوی، ساکنان آن با مهاجرت به شهر، رفته‌رفته سنت‌ها و خرافات مشترک خود را پشت سر می‌گذارند. در این میان، دو پسرعمو که عاشق یکدیگر هستند، با دیگر اهالی روستا وارد درگیری و مشاجره می‌شوند.

یک اودیسه تجربی و روان‌گردان در خرده‌فرهنگ ژاپنی که از دریچه چشم مرد جوانی سرخورده روایت می‌شود؛ کسی که باید با آشفتگی شدید خانوادگی، بیگانگی روانی-جنسی و ملال اگزیستانسیالیستی دست‌وپنجه نرم کند.

آکیرا مدام با ترانه «توپ جهنده» که به یاد می‌آورد مادرش در دوران کودکی برایش می‌خوانده، تسخیر می‌شود و اکنون در آستانه ورود به دوران بزرگسالی، می‌خواهد منشأ این ترانه را پیدا کند. این مرد جوان ظاهراً وارد یک تونل زمان می‌شود که در آن جنبه‌هایی از دوران کودکی و بزرگسالی او با هم ترکیب می‌شوند. او در این ناکجاآباد با زن/جادوگر زیبایی برخورد می‌کند که در هزارتوی عمارت خود گم شده است، درست همان‌طور که مرد جوان در هزارتوی زمان و شاید در سطوحی، در هزارتوی ناخودآگاه خود گم شده است.