CODA (2021)
کودا
روبی دختر جوانی است که تنها او در میان اعضای خانواده اش توانایی شنیدن دارد. اما به زودی تجارت خانوادگی آنها در معرض خطر قرار می گیرد و زندگی آنها با مشکلات بسیاری روبرو می شود و ...
به این فیلم امتیاز بدهید
بازیگران
دانلود فیلم
بهروزرسانی نسخه بلوری جایگزین شد
همهی فیلمها و سریالهای مای موویز کامل و بدون سانسور و بدون حذفیات هستن.
نسخه دوبله فارسی
فایل کامل فیلم همراه با صدای دوبله فارسی
نسخه زبان اصلی
فایل کامل فیلم با صدای اصلی (بدون دوبله)
فایل صوتی جداگانه
فقط فایل صدا، برای افزودن به نسخه دلخواه خودتان
صدای دوبله فارسی
برای دانلود وارد شوید
صدای زبان اصلی
برای دانلود وارد شوید
زیرنویسهای فارسی و سایر زبانها (بدون تطبیق نام فایل)
مخصوص نسخه دوبله
پارسی
برچسبها
فیلمهای مشابه
دیدگاهها (119)
فیلم «Coda» در نظر اولْ فیلم شیرینی بود. فیلمنامهْ خوب و سالم بود و در ابتدا بنظر میرسید برخی فورمولهای همیشگی «فرزندِ خانوادهٔ متفاوت و مستأصل» را تکرار میکند و این بارْ این استیصال را با ماجرای «کر و لالی» همراه میکند تا تازه جلوه کند.
منتهاْ اولاً از دل خانوادهای که دچار محدودیت بود شعور اجتماعی بالایی را بیرون کشیده بود -شعوری که با آن میشود در دل زندگی مدنیْ مایهٔ تحول و پیشرفت اجتماعی و تأسیس خُردنهاد عادلانهٔ مدنی شد.
و ثانیاً نشان میداد که تعارضهای ذاتی جوان جستجوگر با والدینی که خودشان در شرایطی متفاوت با فرزندنشان رشد کردهاند - که در اغلب خانوادهها پیدا میشود- وقتی به تلاش برای -اول- کنارآمدنْ و -بعداً- درک یکدیگرْ میانجامدْ چگونه شخصیتِ هر عضو خانواده را رُشد میدهد و دستآخر چیزی از همهٔ ماجرا حاصل میشود که تا پیش از بحران وجود نداشت.
کارگردانیْ البته گاه ظریف بود و به طور حیرتآوری قصهای را که حول خانوادهای گُنگ و ناشنوا میچرخد -و معمولاْ برای مخاطب بیحوصلهای چون من که این روزها فقط برای تفریح و استراحت فیلم میبیند نمیتواند جذاب باشد- چنان تاب داد و پیشبُرد که مخاطب را وا میداشت که همهٔ تلاشش را بکند تا زباناشارهٔ شخصیتهای فیلم را بفهمد تا که بتواند به زندگی آنها گره بخورد.
من که در پایان فیلم از بابت اینکه زباناشارهٔ ناشنوایان را نمیدانم فکر کردم کردم که چیز مهمی کم دارم.
دستآخرْ برای من استعارهٔ کلی فیلم که از دل خانوادهای محروم از تکلم و شنیدن موسیقیْ جوانی را برمیکشد که زیبا میخواند و صدایی رؤیایی داردْ بسیار دلنشین و پُرمعنا بود؛ همان:
استعارهٔ «وجود» در دلِ «لاوجود».
با این استعــارهْ زبانم گنگ میشود.
منتهاْ اولاً از دل خانوادهای که دچار محدودیت بود شعور اجتماعی بالایی را بیرون کشیده بود -شعوری که با آن میشود در دل زندگی مدنیْ مایهٔ تحول و پیشرفت اجتماعی و تأسیس خُردنهاد عادلانهٔ مدنی شد.
و ثانیاً نشان میداد که تعارضهای ذاتی جوان جستجوگر با والدینی که خودشان در شرایطی متفاوت با فرزندنشان رشد کردهاند - که در اغلب خانوادهها پیدا میشود- وقتی به تلاش برای -اول- کنارآمدنْ و -بعداً- درک یکدیگرْ میانجامدْ چگونه شخصیتِ هر عضو خانواده را رُشد میدهد و دستآخر چیزی از همهٔ ماجرا حاصل میشود که تا پیش از بحران وجود نداشت.
کارگردانیْ البته گاه ظریف بود و به طور حیرتآوری قصهای را که حول خانوادهای گُنگ و ناشنوا میچرخد -و معمولاْ برای مخاطب بیحوصلهای چون من که این روزها فقط برای تفریح و استراحت فیلم میبیند نمیتواند جذاب باشد- چنان تاب داد و پیشبُرد که مخاطب را وا میداشت که همهٔ تلاشش را بکند تا زباناشارهٔ شخصیتهای فیلم را بفهمد تا که بتواند به زندگی آنها گره بخورد.
من که در پایان فیلم از بابت اینکه زباناشارهٔ ناشنوایان را نمیدانم فکر کردم کردم که چیز مهمی کم دارم.
دستآخرْ برای من استعارهٔ کلی فیلم که از دل خانوادهای محروم از تکلم و شنیدن موسیقیْ جوانی را برمیکشد که زیبا میخواند و صدایی رؤیایی داردْ بسیار دلنشین و پُرمعنا بود؛ همان:
استعارهٔ «وجود» در دلِ «لاوجود».
با این استعــارهْ زبانم گنگ میشود.
1
