شب فرا رسیده است

در سال ۱۹۸۳، اولیور نیکلاس سیزده ساله در آستانه ورود به دنیای زودرس نوجوانی، اولین تجربه‌های جنسی، الکل و عشق احتمالی در نیویورک است که با سکته مغزی خدمتکارش (و تنها چهره مادرانه واقعی زندگی‌اش)، زنی شصت و پنج ساله شیلیایی به نام آیدا، دچار آسیب روحی شدیدی می‌شود. آنچه قرار بود یک مرحله هیجان‌انگیز و تا حدی ترسناک از بلوغ و ورود به دنیای پرشتاب تجربه‌های جدید باشد، به سرعت تحت تاثیر یک افسردگی غیرقابل‌درک و خانه‌ای پر از کابوس‌های درونی قرار می‌گیرد. اولیور که توسط زنان احاطه شده است؛ مادر عکاس و غیرسنتی اسپانیایی‌اش (که بیشتر به نقش سنگ صبور علاقه دارد تا مادر)، خواهرش که با طلاق والدینشان آسیب دیده و مدام درها را به هم می‌کوبد، و آیدا، تکیه‌گاه عاطفی مو سفیدش که در بیمارستان لنوکس هیل در آستانه مرگ است؛ تلاش می‌کند تا نقش خود را به عنوان «مرد خانه» و سلامت روانش را حفظ کند.