لالایی

جاناتان (هدلند) که از خانواده‌اش دور افتاده است، متوجه می‌شود که پدرش تصمیم گرفته تا چهل و هشت ساعت دیگر دستگاه‌های پشتیبان حیات را از خود جدا کند. در این مدت زمان بسیار فشرده، درامی به وسعت یک عمر زندگی جریان می‌یابد. رابرت (جنکینز) در یک بازی با حاصل‌جمع صفر می‌جنگد تا تمام چیزهایی را که بیماری‌اش از خانواده ربوده است، پس بگیرد. بحثی داغ درباره حقوق بیماران و معنای واقعی آزاد بودن درمی‌گیرد. جاناتان با پدرش آشتی می‌کند، دوباره با مادرش (آرچر)، خواهرش (براون فیندلی) و عشقش (آدامز) ارتباط برقرار می‌کند و صدای خود را از طریق دو عامل غیرمنتظره بازیابی می‌کند؛ یک بیمار جوان که فراتر از سنش می‌فهمد (باردن) و یک پرستار جدی و قاطع (هادسن). از طریق این منشور عمیقاً زندگی‌بخش، سفری غیرمنتظره و قدرتمند از عشق، خنده و بخشش آغاز می‌شود.