درون خانهای تاریک، ستونی از تلویزیونهای پر از نوار ویدئویی قدیمی خودنمایی میکند؛ معبدی کفرآمیز برای خدایان آنالوگ فراموششده. صفحههای نمایش بیوقفه با تصاویری تکرنگ از برفک و نویز سفید سوسو میزنند، مغز را تسخیر میکنند و تمرکز را از بین میبرند. اما باید با میل به آرامش مبارزه کنید: این یک شبنشینی معمولی برای تماشای فیلم نیست. آن حلقههای منسوخشده چیزی فراتر از نوار مغناطیسی در خود دارند. آنها با خودِ روح شیطان مهر و موم شدهاند.