دو مبارز به نامهای امیل روسو و پاتریشیا لومومبا در یک استودیوی تلویزیونی متروکه و خلوت، درباره زبان به بحث و گفتگو میپردازند. آنها با اشاره به کلام گفتاری به عنوان «دشمن» (سلاحی که توسط نظام حاکم برای سردرگم کردن جنبشهای آزادیبخش استفاده میشود)، به ساختارشکنی معانی صداها و تصاویر میپردازند تا به «نقطه صفر» بازگردند و لذت واقعی یادگیری را تجربه کنند.