خداوند به جای انتخاب یک رهبر بزرگ یا پادشاه، ابراهیم را که چوپانی سالخورده از بینالنهرین است، به عنوان راهی برای برقراری پیمان خود با بشریت برمیگزیند. ابراهیم، مردی با ایمان بزرگ، حتی زمانی که به نظر میرسد خدا او را رها کرده است، همچنان به او ایمان دارد.