در ۱۷ مه ۱۹۳۶، در دورهای از جنگ، رکود اقتصادی، ناآرامیهای عمومی و نظامیگری فزاینده، زمانی از آشوب و سردرگمی که افکار عمومی در بهترین حالت غیرقابلپیشبینی بود، سادا آبه معشوق خود را کشت و او را اخته کرد. سادا که توسط قانون محکوم شده است، خود را مورد ستایش مطبوعات میبیند و به عنوان «قدیس» عشق معرفی میشود. از آنجا که جنایت او از روی عشق و اشتیاق شدید بود، پاکی انگیزهاش او را از یک جنایتکار به یک قهرمان تبدیل میکند.