در این فیلم درباره کارآموزان رختشویخانه رِواتکس، بوچر بار دیگر به دغدغه اصلی تقریباً تمام فیلمهایش بازمیگردد: تلاش برای گزارش هر چه صادقانهتر و تاثیرگذارتر از زندگی کارگران. بوچر مخاطب را به میان محیطی ظاهراً ناشناخته میبرد تا نشان دهد این دنیا در واقع چقدر آشناست.