پیچک

سلام این فیلم تأثیرات روانی و مخرب افکار انسان هنگامی که در تنگنا قرار می‌گیرد را به نمایش گذاشته و نسبتاً هیجان خوبی رو به بیننده القا می‌کند و در نوع خودش جالبه ، ولی اگر از فیلم‌هایی که پایان آنها را بیننده باید با ذهن خودش به اتمام برساند خوشتان نمیاد ، دیدنش را توصیه نمی‌کنم. شاد و سلامت باشید.

,مرسی از توضیحت داوش

فیلم قشنگی بود ولی آخرش یکم نا مفهوم بود یکسری چیزا اصلا معلوم نشد توی همون حالت توهم خود فیلم موند فکر کنم نویسنده و کارگردان نمیدونستن چطوری تمومش کنن و بیش از حد پایانش باز موند

درود برشما، البته باید خداوند رو شاکر بود که بالاخره سینمای ترکیه، با این اثر و چند نمونه دیگه داره قدمهایی به سمت سینمایی فلسفی تر و معناگراتر بر میداره و این نشونه ی خوبی برای سینمای این کشوره، هر چند که نویسنده و کارگردان سعی به ایجاد نمادگرایی کردن،و این نماد حتی نام فیلم رو هم یدک می کشه اما کارشون رو به عقیده بنده لطمه زد، چون می توانستند این نماد رو اینگونه تخیلی و بد نشون ندن، اگر ساده تر نشون میدادن خیلی کار به اثری هنری نزدیکتر می شد، البته انتهای کار هم سعی داشتند مخاطب رو با دلهره ای از انتخاب کارآکترها رها کنن، که به نظرم اون رو هم بهتر میتونستن نشون بدن، اما ریتم و داستان فیلم هم از اون دسته ای هست که هر کسی رو جذب نمی کنه، مخصوصا طرفداران سینمای تجاری و هالیوود پسند رو