یه بُغضی توی گلوم نشست که نه میشه قورتش داد نه تبدیل به اشک میشه که از دستش راحت شم... انگار زندگی همون سال 57 واسه ایرانیا تموم شد... جمله ی " خیلی کارا مونده که انجامش بدیم" برای همه شده آرزو...
زندگیمون همینه.. تلخ و پر از حسرت و غم انگیز .. هممون داریم با تمام وجود هر لحظه اش رو زندگی میکنیم.. کاش، کاش حداقل آخر فیلمهامون رویایی و قشنگ تموم شه...
آدمای خسته ی ایران میشینن فیلم ببینن که لحظه ای از واقعیتِ زندگی فرار کنند وگرنه همه با واقعیت تلخ گشت ارشاد و امثال خانم هاشمی و تنهاییِ آدما آشنایی کامل دارن...
اگه از پایان تلخش بگذریم فیلم خیلی خوبی بود.
Mostafaho
برای توی کوچه یا که تو خونه رقصیدن،، ، برای ترسیدن به وقت بوسیدن،،،
armansperit
این دیدگاه داستان رو لو میده و روی تلویزیون نشون داده نمیشه.
nazaninmakhdomii
بهترین فیلم ایران
pouriya268
طالع سینمایه ایران رو با نا امیدی و بدبختی بیچارگی و هزار تا کوفت دیگه نوشتن.واسه همینه میره جشنواره که همه ببینن ما چه بدبخت هایی هستیم. شما تو هیچ فیلم ایرانی حتی تو ژانر تخیلی هم نشانه امید و خوش شانس بودن نمیبینی
516660
چقدر شیرین چقدر تلخ فقط همین میشه گفت، خیلی زیبا بود
shahin912
این دیدگاه داستان رو لو میده و روی تلویزیون نشون داده نمیشه.
Po0Ri
نه به قرص
saeedzt
سلام
فیلم خیلی خوبی بود
saeedzt
سلام به شما عزیزان
بابت این فیلم قشنگی که گذاشتین
سپاسگزارم
فیلم خیلی خوبی بود دوستان این فیلم و حتماً ببینید
shohreh216
این دیدگاه داستان رو لو میده و روی تلویزیون نشون داده نمیشه.
vahid116530
بی نظیر
ziba4587
لیاقت اسکار رو داره به نظرم شاهکار شاهکار من که خیلی خیلی خوشم اومد
Memolii
جالب بود
ghazalbm
اینکه نوازندگی آخر فیلم با ساز کالیمبا شروع شد خیلی برام جالب بود، مثل کل روایت لطیف و زیبا. فیلم خوبی بود