هیچ کس نجاتت نخواهد داد

من تصور می‌کنم موجودات بیگانه در فیلم می توانند نماینده تمام افکار، احساسات و خاطرات منفی باشند که یک ترومای جدی می تواند ایجاد کند. در مورد شخصیت اصلی فیلم، کشتن دوستش در یک دعوای کودکانه در بچگی اوست که از قصد اتفاق نیفتاده است. زمانی که این دختر تصور می‌کند که دیگر دنیای ساکت و خوب و آرامی برای خودش ساخته و از عذاب گذشته رها شده، ترومای سرکوب‌شده دوباره به صورت ناگهانی در شکل موجودات بیگانه ( استعاره‌ای برای بیننده فیلم) ظاهر می‌شود و به او حمله می‌کند. برخورد اولش هم جالب توجه است او در نبرد با اولین موجود بیگانه به صورت غیرعمد آن موجود را می‌کشد دقیقاً مثل اتفاقی که در کودکی تجربه کرده بود و این یعنی هنوز ترومای جدی است. و حالا مدام در حال جنگ با این احوالات است (همان موجودات بیگانه) است. یک جای فیلم دوباره همه چیز به حالت خوب و خوش برمی‌گردد ولی برایان آدامز (شخصیت اصلی فیلم) دیگر باور نمی‌کند که حالت عادی قابل بازگشت باشد چرا که فهمیده است از تروما خلاصی ندارد پس به نبرد ادامه می‌دهد. در یک صحنه ترومای او (موجود بیگانه) جنینی را در گلوی او می‌کارد (فکر می‌کنم استعاره از بغض خفه کننده است، بغض خفه کننده ای که همه‌گیری است و درد مشترک است) او آن جنین را پس می‌زند و در نبرد در نهایت به جایی می‌رسد که می‌پذیرد چاره‌ای نیست. باید با همین ترومای زندگی خود را ادامه دهد ولی نه با بغضی در گلو و نه به صورت جنگ بی‌پایان. بلکه به معنای پذیرش اینکه هیچ‌کس او را نمی‌تواند نجات دهد حتی خودش. در دو جای فیلم با خودش برخورد می‌کند. یک‌جا خودش را که به صورت فیزیکی در قالب یک کپی از او به او حمله کرده می‌کشد. سپس چون مریم مقدس که مسیح را در آغوش گرفته جسد خودش را در آغوش می‌گیرد. گویی دلش برای خودش از آسیبی که به خودش زده (با قتل دوستش در واقعیت) و اینکه نمی‌تواند خودش را ببخشد بی‌اندازه می‌سوزد و خودش را قربانی ای بیگناه می‌داند. از طرفی هم یک بار خود را در کودکی می‌بیند که از روی بیچارگی دارد برای دوست کشته شده‌اش نامه می‌نویسد. باز هم در آن لحظه دلش چنان برای خودش می‌سوزد که با هم دردی و دلسوزی دست کوکی خود را می‌گیرد و می‌فشارد. در آخر فیلم هم در کنار ترومای خود (موجودات بیگانه) با لبخند و رقص به زندگی ادامه می‌دهد. چون هیچ چیز به گذشته برنمی‌گردد و چاره‌ای جز قبول ترومای و دیدن واقعیت نیست. سکوت شخصیت اصلی فیلم هم کاملا واضح است :شما در یک نبرد با ترومای درونی با خودتان حرف نمی‌زند نسبت به آن تروما عمل می‌کنید، هیچ اتفاقی در خارج از نبرد درونی شخصیت داستان اتفاق نیافتاده که به ما نشان داده شود هرچه دیدیم حتی شهر و و پلیس آن زنی که به صورتش تف کرد همه و همه بخشی از جریانات درونی او بود نه بیرونی

من یه تحلیل دیگه و ساده دارم هیچ وقت از مشکلات و دردی که داری فرار نکن و با اون روبرو بشو فیلم داره میگه برای حل مسائل زندگی فار نکن یه جای دور افتاده و روی دردت سرپوش بزار ، با اون روبرو بشو

واقعا عالی تحلیل کردید الان با این تحلیل شما تازه فهمیدم اصلا داستان چی بود در

کاش گزینه اسپویل رو انتخاب کرده بودید

عذرخواهی می‌کنم، بی دقتی کردم

من قبل از دیدن فیلم ، این متن رو خونده بودم و هیچ چیزی رو نفهمیدم ازش و الان بعد از گذشت دو سه روز ، که فرصت کردم فیلم رو ببینم ، دوباره برگشتم که نظرم رو بزارم که دوباره این پیام رو دیدم. ضمن تشکر از نظر و تحلیل زیباتون ، باید عرض کنم که نیاز به روشن کردن گزینه ی اسپویل نبود ؛ چون فیلم به قدری فلسفی بود ، که متن شما رو تا کسی فیلم رو نبینه ، متوجهش نمیشه و اسپویل نکردید واقعا. باز هم ممنون از پیامهای زیبای دوستان. خودم خواستم تحلیل دیگری بنویسم ولی فکر کنم دوستمون تحلیلشون جالب بود ؛ و لذا تا نیمه نوشته بودم ولی پاک کردم. شب همگی خوش

ممنون از لطف شما

فیلم نه ترسناکه نه هیجان انگیز اما جالب و مفهومی. دوستمون هم بسیار دقیق و عالی نکات فیلم رو تحلیل کردن حتما بعد دیدن فیلم کامنتشونو بخونید. نمره ۷

عالی خسته نباشید

الان فهمیدم فیلمو.عالی

اسپویل !!؟؟

فیلم حرف ها برای گفتن داره اگ خوب گوش بدین.اینقدر قشنگ بود اینقدر خاص بود جدا لذت بردم.ارتباطات رو وحشتناک عالی به تصویر کشیده بود.میتونم بگم نویسنده هرچی ایده داشته کارگردان مو به موشو دقیقا مثل خواسته ی نویسنده درآورده. بدون شک یک فیلم درجه یک هست کاری که نویسنده و کارگردان انجام دادند شاهکار بود

عالی بود عااالی

واقعا لذت بردم

فیلم ب این میگن

پَشمام .... فیلم برداری رو داشتی !؟عالی

جطور بود ناموسا؟؟؟؟

فیلم سنگینیه اول تحلیل بچه هارو بخون بعد فیلم رو ببین

عالیییی

دیالوگ نداره