از عرش به فرش

همه بازیگرهای فیلم سیاه پوست هستن درحالیکه در زمان غرب وحشی و اون دوره از تاریخ آمریکا سیاه پوست ها یا برده بودن یا کارگرهای ساده مزرعه و ساختمان الان چند وقتی هست که جامعه سیاه پوست آمریکا با توصل به هالیوود و ابزار رسانه داره برای خودش هویت آمریکایی درست میکنه و یجورایی با این فیلم شاید خواسته اینو جا بندازه که سیاه هفت تیرکش هم وجود داشته در حالیکه جامعه آمریکا فقط برای جنگ اصلحه دست سیاه ها داده بعنوان سرباز

این اصلحه که گفتی چیه ؟اصل نهال منظورته ؟آخه کی اصل نهال میبره جنگ

تو چقدر بامزه ای الان مثلا متلک انداختی خود شیرین ؟

و نکته جالب تر در مورد فیلمهایی که مثل این فیلم همه بازیگرهاش سیاه پوست هستن این هست که معمولا عکس روی جلد و عکس تیزر فیلم رو جوری درست میکنن که رنگ پوست بازیگرها نشون داده نشه و این خودش نوعی تبعیض نژادی هست چون میدونن که از فیلمهایی با بازیگرهای سیاه کمتر استقبال میشه و معمولا گیشه و درآمد ضعیفی دارن

صحبت شما دوست عزیز چندان صحیح نیست. در آمریکای قرن 19 و خصوصا نیمه دوم به بعد (معاصر با دوران موضوع فیلم‌های وسترن) آمریکا در عمل به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم شده بود. در بخش شمالی شمامل ایالت‌های عمدتا بر پایه اقتصاد صنعتی، سیاه پوستان آزاد زیادی زندگی می‌کردند که دارای آزادی بوده و حقوق معمول دیگر شهروندان را داشتند. مقابل این ایالات، بخش‌های جنوبی و ایالت‌های جنوبی بودند که اقتصاد کشاورزی محور داشتند که در آنجا برده داری کاملا رایج بود. نوع اقتصاد دو بخش عامل این موضوع بود. شمال ثروتمند با قوانین آزادی گرایانه خود در مقابل جنوبی بود که بخاطر اقتصاد کشاورز خود نیازمند نیروی کار برده ها در مزارع پنبه و نیشکری بود که عملا سنگ بنای اقتصادی این ایالت‌ها بود. اگر اهل مطالعه باشید، احتمالا داستان «تام سایر» را خوانده اید که بر پایه همین تفاوت دو بخش شمال و جنوب هست. نتیجه همین تضاد منافع در آخر منجر به بروز جنگ داخلی آمریکا بین قوای کنفدراسیون شمالی و متحدین جنوبی شد که با پیروزی شمالی‌ها و اعلام قانون لغو برده داری توسط آبراهام لینکلن به پایان رسید. پس بله، در آمریکا و در بخش‌هایی شمالی، سیاهپوستان مانند بقیه مردم اسلحه داشتند و حمل می‌کردند.

یک مطلب دیگر هم که در تکمیل موضوع بالا باید اضافه کنم، این هست که در جامعه ای مانند آمریکا که حق آزادی بیان به معنی واقعی کلمه نهادینه شده و هزاران موسسه و بنیاد و نهاد و انجمن و غیره و غیره مردم نهاد، تک تک اتفاقات و موضوعات مطرح شده در رسانه های مختلف (از جمله سینما) را زیر ذره بین دارند و در صورت کوچکترین ََ دروغ گفتن، به شدت موضوع را نقد کرده و رسوا می‌کنند، یک کارگردان عملا باید قصد خودکشی حرفه ای داشته باشد که بیاید فیلمی بسازد با موضوعی آنهم با چنین حساسیت در جامعه آمریکا یعنی تبعیض نژادی. ساختن فیلم‌هایی که قصدشان تحریف تاریخ یا تاریخ سازی دروغین هست، مختص کشورهایی هست که دارای حکومت‌های تمامیت خواه وسرکوب گر هست که در آنجا کسی جرئت نقد کردن موضوع را ندارد. مثال آن همین فیلم اخیر سینمای چین با بودجه چند صد میلیونی که پرخرج ترین فیلم تاریخ این کشور شده و موضوع آن، جنگ کره و دخالت چین در حمایت از کره شمالی هست که در آن بر خلاف واقعیت حقیقی تاریخ که شروع جنگ کره با تجاوز و حمله غافلگیرانه کره شمالی کمونیست به کره جنوبی دموکراتیک بود، داستان فیلم به شکلی تعریف شده که انگار جنگ با حمله و تجاوز آمریکایی‌ها و متحدان کره جنوبی آنها اتفاق افتاده بوده. در چین همین در یک ماه گذشته، چند نفر که در وبلاگهای خود جرئت کرده و به این موضوع پرداخته و آنرا گوشزد کرده بودند، سریعا توسط پلیس سیاسی چین بازداشت شده و به قول معروف گم و گور شدند چراکه حرفی خلاف روایت مورد نظر حزب کمونیست حاکم چین گفته بودند.

اونایی که وسترن بازن نبینن آبروی هرچی فیلم وسترن بود بردن

are khodaiiii khhhhhhhhh

فیلم ازرش دیدن را دارد

motmaen bashid az didanesh pashimon nemishid

فیلم بدی نبود ولی انتظار خیلی بیشتری از این فیلم با این هنرپیشه ها داشتم.نظر من 5.5 از 10 هستش

سلام ودرود دوستان من از این فیلم لذت بردم بااینکه نقاطضعف داشت مخصوصا آخر فیلم من باحال بد دیدم فیلم رو ولی حالم رو عوض کرد

خوب بود البته داستان از دقیقه های وسط یکم بهتر از قبل می‌شود

سلام با نظر آقا امین تقریبا موافقم. و با احترام به نظر آقا مهربد،این سوال پیش میاد که یعنی فیلم ۳۰۰ هم طبق همین قاعده ساخته شده..!؟