Terrestrial Verses (2023)
آیه های زمینی
داستان فیلم در 9 بخش مجزا، زندگی روزمره شهروندان ایرانی را به تصویر میکشد که با چالشها و محدودیتهای تحمیلی در جامعه مواجه میشوند. هر بخش به داستان فردی میپردازد که در تعامل با مقامات یا نهادهای مختلف، با موانع بوروکراتیک و اجتماعی دست و پنجه نرم میکند و ...
به این فیلم امتیاز بدهید
هشدار والدین خطر اسپویل
محتوای بزرگسال
برای این فیلم ۱ مورد ثبت شده
این موضوعها رو کاربرها برای این فیلم گزارش کردهاند. گفتیم شاید قبل تماشا لازم باشه این موارد رو اطلاع داشته باشی ❤️
بازیگران
دانلود فیلم
همهی فیلمها و سریالهای مای موویز کامل و بدون سانسور و بدون حذفیات هستن.
نسخه دوبله فارسی
فایل کامل فیلم همراه با صدای دوبله فارسی
زیرنویسهای فارسی و سایر زبانها (بدون تطبیق نام فایل)
زیرنویس کامل
انگلیسی
برچسبها
فیلمهای مشابه
دیدگاهها (21)
خداییش به شدت اعصابمو ریخت به هم .تمام لحظات فیلم لااقل تو زندگی نود درصد ایرانیها اتفاق افتاده البته فقط تو حکومت جمهوری اسلامی ،فقط میتونم بگم البته با نهایت تاسف و پوزش از تمام بینندگان خوب مای موویز ،باید رید تو این وضعیت اسفنکاک،امیدوارم هر چه سریعتر این کابوس چهل و اندی ساله تموم بشه .امیدوارم دیگه هرگز و هرگز شاهد همچین اتفاقاتی تو زندگیهامون نباشیم ،هر چند خود کرده را تدبیر نیست ولی اتفاقات بد بالاخره باید یه جایی و یه زمانی تموم بشن و بعد از اون زندگی با تمام وجود و پر از مهر و محبت و آرامش و آسایش در کمال آزادی و امنیت و کرامت انسانی جاری بشه .به امید روزهای خوب
19
من هنوز فیلم رو ندیدم. اما به طور کلی مشکلات در یک جامعه بخشی اش به ساختار و سازمانها و قوانین بر می گرده و بخش قابل توجهی اش به خود انسانها به عنوان مجری قوانین و پیاده کننده ساختار. مشکل بسیار جدی در کشور ما خود ما انسانها هستیم که حقوق همدیگه رو رعایت نمی کنیم و برخورد انسانی با هم نداریم. به خاطر همین شما می بینی گاهی بعضی آدمهای با وجدان تو همین سیستم چطور کار همه رو راه می اندازند و به همه کمک می کنند. به جای فرافکنی بهتره هر کدوم از ما تلاش کنیم بیشتر به حقوق همدیگه احترام بگذاریم و اون طوری با دیگران رفتار کنیم که دوست داریم اونها هم با ما رفتار کنند و انسانی تر زندگی کنیم و خواهید دید که اون وقت مملکت گلستون میشه. بسیار مهم تر از متن قانون، کسی هست که مجری قانون هست که مجری قانون هم کس خاصی نیست. همین مردم کوچه و بازار و از جمله من و شما هستیم
13
سلام دوست عزیز
صحبت شما از نظر تئوری درسته ولی در بحث عملی هرگز نمیتوان از مردمی که سالیانه ساله هرگونه فسادی که فکرش رو بکنی سر تا پای کشورشون رو در بر گرفته و تمام تصمیماتی که براش گرفته شده یک به یک جز نابودی و بدبختی حاصل دیگری رو برای شهروندانش به همراه نداشته توقع داشته باشیم که در رفع مشکلات اون کشور تا زمانی که حکومت مسیر فعلیش رو داره میره کاری انجام بدن ! چون حتی اگر مایل به انجام این کار باشند هم سیستم این اجازه رو بهشون نخواهد داد.
میتونیم ساعتها راجع به متن شما و حرفهای من بنویسیم ولی بنظرم همه چیز بقدری برای همگی ما واضح هستش که هرگونه صحبتی بیش از این ، زیادگویی محسوب میشه.
تندرست باشید.
درضمن از نظر من فیلمنامه خوبی داشت (یه جاهایی البته آب روغنش رو زیاد کرده بود) ولی در کل خوب بود … بنظر من امتیاز آیامدیبی برای این فیلم مناسبتر از امتیاز رفقامون در سایته مایموویز هستش (هزار نفر رای دادن تا الان که حدود یک نمره پایینتره)
صحبت شما از نظر تئوری درسته ولی در بحث عملی هرگز نمیتوان از مردمی که سالیانه ساله هرگونه فسادی که فکرش رو بکنی سر تا پای کشورشون رو در بر گرفته و تمام تصمیماتی که براش گرفته شده یک به یک جز نابودی و بدبختی حاصل دیگری رو برای شهروندانش به همراه نداشته توقع داشته باشیم که در رفع مشکلات اون کشور تا زمانی که حکومت مسیر فعلیش رو داره میره کاری انجام بدن ! چون حتی اگر مایل به انجام این کار باشند هم سیستم این اجازه رو بهشون نخواهد داد.
میتونیم ساعتها راجع به متن شما و حرفهای من بنویسیم ولی بنظرم همه چیز بقدری برای همگی ما واضح هستش که هرگونه صحبتی بیش از این ، زیادگویی محسوب میشه.
تندرست باشید.
درضمن از نظر من فیلمنامه خوبی داشت (یه جاهایی البته آب روغنش رو زیاد کرده بود) ولی در کل خوب بود … بنظر من امتیاز آیامدیبی برای این فیلم مناسبتر از امتیاز رفقامون در سایته مایموویز هستش (هزار نفر رای دادن تا الان که حدود یک نمره پایینتره)
2
سلام
همچین منتظر روزهای خوش و خرم نباشید
چون تو این اوضاع و احوال جهان چیزی بیشتر از سوریه و عراق و افغانستان در انتظار ایران بعدی نیست. ساده لوحی هم حدی داره!
همچین منتظر روزهای خوش و خرم نباشید
چون تو این اوضاع و احوال جهان چیزی بیشتر از سوریه و عراق و افغانستان در انتظار ایران بعدی نیست. ساده لوحی هم حدی داره!
-4
دوست عزیز در مورد فیلم نظرتو بگو
اومدی خبر مرگ وال کلیمر رو میدی
اومدی خبر مرگ وال کلیمر رو میدی
7
انگار قبلاً این فیلم رو زندگی کردم چنین حسی داشتم خیلی آشناست بعضی از سکانس ها ... واقعا فیلم جالب و متفاوتی بود و تو این برهه از سینمای ایران که همه فیلمساز ها بقول خودشون مطرح رو آوردن به فیلم های کمدی بی محتوا با تم تکراری که بدبختی های ده شصت رو به سخره گرفتن یا زمان شاه رو تو فیلم های به اصطلاح کمدی به مسخره گرفتن مثل فیلم های کوکتل مولوتوف و زودپز و فیلم فسیل و ...
2
جمله ای از یک کتاب و سخنی از یک استاد نقاشی، همیشه در ذهن من هستند:
"هنر باید ذهن انسان را تعالی بخشد و او را از روزمرگی، دور کند"
بعضی تلاش میکنند نقاشی آنها دقیقا مثل واقعیت باشد، اما برای اینکار، دوربین عکاسی، بهترین وسیله است، نقاشی باید آنچه را که به چشم نمیبینیم، نشان دهد"
سالهاست که فیلم های ایرانی خلاصه شده اند در روزمرگی و حرف زدن، شعار دادن و حرف زدن، بیان آنچه که در جامعه هست و باز هم وراجی کردن، عشق های آبکی و باز هم مزخرف گفتن،
تماما هم مقادیر زیادی از بوی گندی که فضای جامعه ما رو مسموم کرده در خودشون دارند.
نه داستان خاص، نه کارگردانی درست، نه فیلم برداری، نه موسیقی، نه تدوین، نه بازیگری، نه سناریوی حسابی. هیچی.
چون سینما پر شده از مشتی نفرات بیسواد بی هنر غیرخلاق و وابسته و فاسد یا فسیل.
میشه تکه های یکی دو دقیقه ای از فیلم های دو دهه گذشته رو برید و به هم چسبوند و فیلم های جدید خلق کرد بدون اینکه مشکلی پیش بیاد!
تعجب میکنم از بعضی نظرات، یعنی شما نمیدونستید چه در این جامعه میگذره و این فیلم باید به شما میگفته؟
حتی می تونید این فیلم رو یک مستند سطحی و فرمایشی و دم دستی در نظر بگیرید که "همشهری" (فقط فکر کن؟ همشهری!) در موردش میگه: "سازندگان فیلم با هوشمندی و البته طنزی گزنده، به نوعی دست به جامعه شناسی از محیط تب آلود این روزها زده اند و سندی ارزشمند از این دوران ساخته اند."
صد البته که در سینمای ایران سالهاست که لودگی، جای طنز رو گرفته.
"هنر باید ذهن انسان را تعالی بخشد و او را از روزمرگی، دور کند"
بعضی تلاش میکنند نقاشی آنها دقیقا مثل واقعیت باشد، اما برای اینکار، دوربین عکاسی، بهترین وسیله است، نقاشی باید آنچه را که به چشم نمیبینیم، نشان دهد"
سالهاست که فیلم های ایرانی خلاصه شده اند در روزمرگی و حرف زدن، شعار دادن و حرف زدن، بیان آنچه که در جامعه هست و باز هم وراجی کردن، عشق های آبکی و باز هم مزخرف گفتن،
تماما هم مقادیر زیادی از بوی گندی که فضای جامعه ما رو مسموم کرده در خودشون دارند.
نه داستان خاص، نه کارگردانی درست، نه فیلم برداری، نه موسیقی، نه تدوین، نه بازیگری، نه سناریوی حسابی. هیچی.
چون سینما پر شده از مشتی نفرات بیسواد بی هنر غیرخلاق و وابسته و فاسد یا فسیل.
میشه تکه های یکی دو دقیقه ای از فیلم های دو دهه گذشته رو برید و به هم چسبوند و فیلم های جدید خلق کرد بدون اینکه مشکلی پیش بیاد!
تعجب میکنم از بعضی نظرات، یعنی شما نمیدونستید چه در این جامعه میگذره و این فیلم باید به شما میگفته؟
حتی می تونید این فیلم رو یک مستند سطحی و فرمایشی و دم دستی در نظر بگیرید که "همشهری" (فقط فکر کن؟ همشهری!) در موردش میگه: "سازندگان فیلم با هوشمندی و البته طنزی گزنده، به نوعی دست به جامعه شناسی از محیط تب آلود این روزها زده اند و سندی ارزشمند از این دوران ساخته اند."
صد البته که در سینمای ایران سالهاست که لودگی، جای طنز رو گرفته.
0
